Μόλις έγινα ένα χρόνο σοφότερος (θα έγραφα αν γινόμουν). Η αλήθεια είναι ότι λειτουργώ πολύ καλύτερα υπό τραγικές συνθήκες. Προβλήματα και η καταστροφή αποτελούν το ιδανικό περιβάλλον για να λειτουργήσω. Έχω μια δυσκολία να ανταποκριθώ όταν τα πράγματα είναι καλά.

Στις 7 το πρωί είχα 75 μηνύματα ευχών για τα γεννέθλιά μου. Σας αγαπώ. Ο τοίχος μου στο facebook είναι «κλειστός» για δημοσιεύσεις. Έτσι από το πρωί ξεκινήσατε το «spamming»  γράφοντας σχόλια σε υπάρχοντα άρθρα (άσχετα) ευχόμενοι χρόνια πολλά. Είστε απλά άπαιχτοι.

Το παρακάτω τραγουδάκι σας το αφιερώνω.

«Reckoning Song»

No more tears, my heart is dry
I don’t laugh and I don’t cry
I don’t think about you all the time
But when I do –I wonder why

You have to go out of my door
And leave just like you did before
I know I said that I was sure
But rich men can’t imagine poor.

One day baby, we’ll be old
Oh baby, we’ll be old
And think of all the stories that we could have told

Little me and little you
Kept doing all the things they do
They never really think it through
Like I can never think you’re true

Here I go again – the blame
The guilt, the pain, the hurt, the shame
The founding fathers of our plane
That’s stuck in heavy clouds of rain.

One day baby, we’ll be old
Oh baby, we’ll be old
And think of all the stories that we could have told.