Άλλο έχεις δίκιο στη Γερμανία κι άλλο το βρίσκεις, διεκδικώντας το αυτονόητο

Καιρό έχω να εξωτερικεύσω τις σκέψεις μου. Ίσως γιατί δεν προλαβαίνω, ίσως γιατί δεν το έχω πια με το γραπτό, ίσως γιατί γερνάω δεν ξέρω. Ούτε εγώ δεν ξέρω πια. Θα θυμάστε κάποιοι την ιστορία με την κλειδαριά. Αναγκάστηκα να πάω σε δικηγόρο. Πήρα τα χρήματά μου φυσικά. Μια επιστολή…

Διάβασε τη συνέχεια →

Να παλεύετε με όποιο τρόπο για το δίκιο σας, τουλάχιστον θα σας σέβονται

Παρασκευή απόγευμα 4 Αυγούστου γυρνώ σπίτι με μια λαχτάρα να κάνω ένα καφέ, να ακούσω μουσική και να αφιερώσω λίγο χρόνο σε μένα. Λείπανε όλοι από το σπίτι κι αυτή η μοναξιά είναι μερικές φορές επιβεβλημένη για μένα. Φτάνω λοιπόν σπίτι και βάζοντας το κλειδί στην κλειδαριά ασφαλείας πάνω (έχει…

Διάβασε τη συνέχεια →

Παγκόσμιες μέρες αυτή η μάστιγα

10 Οκτώβρη σήμερα και ταυτόχρονα δύο παγκόσμιες μέρες. Παγκόσμια ημέρα ψυχικής υγείας και παγκόσμια μέρα κατά της θανατικής ποινής. Και οι δύο μέρες λάθος κατά τη γνώμη μου. Η ψυχική υγεία θα έπρεπε να γιορτάζεται κάθε μέρα για ευνόητους λόγους και η θανατική ποινή δεν θα έπρεπε να καταργηθεί πάλι…

Διάβασε τη συνέχεια →

Κατάθλιψη μια καινούρια φίλη

Ποιος δεν έχει νιώσει καταθλιπτικά άραγε έστω μια φορά; Στην καθημερινή ζωή με τον όρο κατάθλιψη εννοούμε μια κατάσταση θλίψης και μελαγχολίας, αυτό συνήθως είναι παροδικό και μάλλον οφείλεται σε κάτι σχετικά ασήμαντο και επουσιώδες. Η κατάθλιψη διαφέρει από την Κλινική Κατάθλιψη η οποία χαρακτηρίζεται από συμπτώματα που διαρκούν πάνω…

Διάβασε τη συνέχεια →

Είμαι η Βίκυ και είμαι καλά μέρος βήτα

Έγραψα πριν μέρες για τις μορφές της ελευθερίας. Δεν αναφέρθηκα εκτενώς στην ελευθερία του λόγου διότι τη θεώρησα αυτονόητη στις μέρες μας. Ελευθερία του λόγου είναι το πολιτικό δικαίωμα να κοινοποιεί κανείς τις απόψεις και ιδέες του χρησιμοποιώντας το σώμα και την ιδιοκτησία του, προς όποιον είναι πρόθυμος να τα…

Διάβασε τη συνέχεια →

Τρίτη αξιολόγηση για την πολύπαθη χώρα

Δεν είμαι η αρμόδια να αναλύσω οικονομικές συνθήκες ειδικά αυτή την εποχή που όλος ο πλανήτης λίγο πολύ παραπαίει. Ας το κάνουν οι οικονομολόγοι. Αν και λείπω από τη χώρα δυο χρόνια και κάτι ψιλά, ανησυχώ για όσα γίνονται εκεί και κυρίως για αυτά που θα ακολουθήσουν. Είναι το σπίτι μου…

Διάβασε τη συνέχεια →

Είμαι η Βίκυ και είμαι καλά

Δευτέρα πάλι σήμερα στη βροχερή και κρύα Γερμανία. Συνθήκες που μπορούν να σε τρελάνουν λόγω έλλειψης διακοπών αλλά το αφήνεις για αργότερα μια κι έχουμε παιδιά να μεγαλώσουμε. Μετά από 20 χιλιόμετρα ποδηλατάδα χθες, περίμενα σήμερα να είμαι νεκρή αλλά δεν ήμουν προς μεγάλη μου έκπληξη, έριξα μια ματιά στα…

Διάβασε τη συνέχεια →

Δωρεάν μεταπτυχιακά για τα παιδιά των καθηγητών

Μάλιστα το ζούμε και αυτό. Χθες ανακάλυψαν πως η γη γυρίζει. Αποκαλύφθηκαν 106 φοιτητές στο Πανεπιστήμιο Πατρών, που “συνελήφθησαν” να έχουν καταθέσει την ίδια εργασία. Μα τι μας λέτε;  Και η γενική συνέλευση του τμήματος αποφάσισε να τιμωρήσει τους φοιτητές που παρέδωσαν την ίδια εργασία, αποκλείοντας τους από την εξεταστική…

Διάβασε τη συνέχεια →

Μια παρηγοριά τα κοινωνικά δίκτυα με κόστος

Αρχές του 2012 ενημερώνομαι από τον εργοδότη μου πως η σύμβασή μου θα γίνει από πλήρους απασχόλησης, μερικής. Ήταν ένα σοκ διότι ξαφνικά έχεις δύο θέματα να αντιμετωπίσεις, τις μισές αποδοχές και τον ελεύθερο χρόνο που προκύπτει, που δεν ξέρεις πως να τον διαχειριστείς γιατί έχεις μάθει σε πιεστικούς ρυθμούς…

Διάβασε τη συνέχεια →

Ένα κιλό κυρία να το αφήσω;

Ο πιο κοινός ρατσισμός είναι αυτός που έχει να κάνει με το βάρος των ανθρώπων και ιδιαίτερα των γυναικών. Από παιδί ήμουν ένα αδύνατο κοριτσάκι όπου αυτό συνεχίστηκε και στην ενήλικη ζωή μου. Έτρωγα σχεδόν ό,τι ήθελα και δεν πάχαινα. Είδα όμως η ίδια μου πως ένα των λάθος γιατρών…

Διάβασε τη συνέχεια →

Τρίτη 11 Σεπτέμβρη 2001 για μένα

4 μέρες ήδη στην κλινική κι οι γιατροί πηγαινοέρχονται να δουν τι συμβαίνει με την πάρτη μου και τι θα κάνουν τελικά. Ας πάρω τα πράγματα από την αρχή. Στα μισά του 8ου μήνα της κύησης και αφού είχα περάσει όλα όσα μπορεί να φανταστεί άνθρωπος (όλες οι παρενέργειες μιας…

Διάβασε τη συνέχεια →

Ελευθερία. Πότε ένιωσα τελευταία φορά ελεύθερη

Ελευθερία! Τι όμορφη λέξη. Αποπνέει μια ελπίδα, έναν αέρα ανανέωσης, κάτι μαγικό. Αλήθεια πως είναι να είσαι ελεύθερος; Για να είμαι ειλικρινής δεν θυμάμαι και δεν ξέρω αν υπήρξα και ποτέ. Ίσως εκείνα τα λίγα χρόνια της παιδικής αθωότητας αλλά είναι πολύ μακρινά πλέον. Τι είναι Ελευθερία; Ελευθερία είναι η…

Διάβασε τη συνέχεια →

Η ανάγκη να εξωτερικεύεις σκέψεις

Κάποιες φορές η ζωή φέρνει ανατροπές που δεν θα μπορούσες να φανταστείς ποτέ. Η ζωή ξεπερνάει τη φαντασία λένε. Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Γεννήθηκα στη Γερμανία πριν από 47 χρόνια, έφυγα στην ηλικία των έξι και γύρισα πίσω στην ηλικία των 45. Τα ενδιάμεσα 39 χρόνια τα…

Διάβασε τη συνέχεια →