3.01 ώρα Γερμανίας. Θερμοκρασία 8 βαθμοί. Δεν κοιμάμαι

Σκόρπιες σκέψεις στο μυαλό μου.

Χθες κάναμε την κλασική «Ελληνική βραδιά». Μαζευόμαστε φίλοι και ακούμε Ελληνική μουσική, τρώμε, χορεύουμε. Γενικά τους έχουμε γραμμένους όλους έστω για μια φορά την εβδομάδα. Αλλιώς δεν παλεύεται το θέμα.

Χιλιάδες σκέψεις στο μυαλό μου. Μια ζωή ήταν έτσι. Ένα μυαλό χειμώνα-καλοκαίρι να προσπαθεί να τα βάλει όλα σε μια σειρά. Εποχές άγριες χωρίς καμία σιγουριά για τίποτα. Όχι, δεν έχω κανένα πρόβλημα. Αγρίμι από παιδί. Θυμάμαι κάποτε μια φιλενάδα πριν χρόνια μου είχε πει: «τέτοιο τέρας επιβίωσης σαν εσένα δεν έχω γνωρίσει». Από ανάγκη έγινε αυτό. Δεν είμαι τίποτε το ιδιαίτερο. Αναγκάστηκα να μάθω πολλά στον αγώνα μου για επιβίωση. Έναν αγώνα που ξεκίνησε από πολύ μικρή ηλικία. Δεν αναφέρομαι μόνο στην υλική επιβίωση αλλά κυρίως την ψυχολογική.

Συνήθως απορώ πως θα τα καταφέρουν τα παιδιά. Θεωρώ τον εαυτό μου άνθρωπο με 3 μάστερ πεζοδρομίου. Έχω δει τα λουσάτα γραφεία της μέρας και τα ακόμα πιο λουσάτα γραφεία της νύχτας. Είδα ποιοι κινούν τα νήματα τη μέρα, είδα ποιοι κινούν τα νήματα τη νύχτα. Όμως από ότι φαίνεται δεν αρκεί αυτό. Οι εποχές έχουν γίνει τόσο σύνθετες και κτηνώδεις που θεωρώ ότι στο τέλος όλοι θα κοιμόμαστε με ένα ΑΚ-47 αγκαλιά.

Όταν δεν κοιμάσαι χαλάει λίγο το πρόγραμμα. Δεν μπορείς να πάρεις τα πόδια σου την άλλη μέρα. Δεν μπορώ να κάνω όμως κάτι. Άπαξ και ξυπνήσω θέλω τον καφέ μου και το τσιγάρο μου (άντε να δω πότε θα το στείλω και αυτό). Μετά τον καφέ και το τσιγάρο ύπνος δεν παίζει.

Είναι ενδιαφέρον το θέμα ότι περίπου η μισή Γερμανία έχει σοβαρά θέματα με τον ύπνο. Πέφτει πολύ χαπάκωμα. Εντελώς λογικό με την αρρωστημένη κατάσταση που έχουν δημιουργήσει. Αυτοί οι οποίοι κατέστρεψαν την Ελλάδα και μας ανάγκασαν να μεταναστεύσουμε θέλουν κρέμασμα στο Σύνταγμα. Το γράφω από το 2010. Χέστηκα αν θα με πουν πάλι γραφικό. Λαοδικεία και πασσάλους στο Σύνταγμα. Είναι υπεύθυνοι για τουλάχιστον 600.000 μετανάστες, παιδιά που δεν βλέπουν τους γονείς τους, ατελείωτα οικογενειακά δράματα, χιλιάδες νεκρούς από αυτοκτονίες και νοσήματα άγχους.

Ένας ακόμα από τους λόγους που ξύπνησα τόσο νωρίς ήταν το κρύο. Κοιμάμαι με ανοιχτό παράθυρο χειμώνα-καλοκαίρι από παιδί. Ο καθένας μας έχει χούγια. Πάγωσε λοιπόν η κεφάλα μου. Κοιτάω το κινητό. Οκτώ βαθμοί κελσίου. Μέχρι και η Μόσχα έχει υψηλότερη θερμοκρασία αυτή τη στιγμή. Αρχίζω να πιστεύω ότι λόγω των 43.000.000 νεκρών αυτός ο τόπος είναι καταραμένος.

Τουλάχιστον έχω για παρέα εσάς. Τους αναγνώστες μου τόσα χρόνια.

ΥΓ: Πάντως για τους φίλους αναγνώστες μου από Αμερική η ώρα στη Washington είναι 21.01. Γεια σας φίλοι μου από Αμερική!

Μοιραστείτε το άρθρο με τους φίλους σας!