Σας στέλνω αυτή την ηλεκτρονική τούρτα (η άλλη από κοντά) και σας γράφω ένα άρθρο στο αγαπημένο μου ιστολόγιο.

Τολμήσατε να μεταναστεύσετε πριν λίγο καιρό διψώντας για μάθηση και ένα καλύτερο μέλλον χωρίς να πονοκεφαλιάζετε για μνημόνια και σενάρια καταστροφολογίας.

Η αλήθεια είναι ότι όταν είδα τους βαθμούς σας και τα πτυχία σας βούρκωσα. Έχω μάθει να κρύβω καλά τα συναισθήματά μου. Σκέφτηκα, πόσο τεράστιο δώρο γίνεται στη Γερμανία όταν τέτοια αστέρια αποφασίζουν μαζί με τους γονείς τους να προσφέρουν τη ζωντάνια τους, τη νεανικότητά τους και αργότερα την εργασία τους σε αυτή. Πόσο καταστροφική η αιμορραγία της Ελλάδας όταν χάνει τόσο ταλαντούχα νιάτα. Κάποιοι κάποτε θα απολογηθούν για αυτό. Αλλά δεν είναι του παρόντος.

Δεν θα ξεχάσω το βλέμμα του τύπου που ήταν υπεύθυνος για τα σχολεία όταν βλέποντας τα πτυχία σας με κοίταξε στα μάτια και με ρώτησε «πρόκειται για παιδιά θαύμα έτσι δεν είναι;». Όχι, δεν το συνηθίζουν οι Γερμανοί να εκφράζονται έτσι. Δεν τους το επιτρέπει η νοοτροπία τους. Ούτε φροντίζουν μετά από 24 ώρες να σε παίρνουν στο κινητό με θέση σε σχολείο. Κάτι κάνατε πολύ καλά ως τώρα και ο έπαινος είναι 100% δικός σας.

Μην ανησυχείτε, χαλαρώστε. Ο θείος τυγχάνει να είναι άνθρωπος πολυτάραχος. Έχω μιλήσει με πρωθυπουργούς, υπουργούς, καλλιτέχνες, στελέχη του Κρεμλίνου, επιχειρηματίες ολκής, ανθρώπους της νύχτας μέχρι και με πρώην πράκτορες του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Γιατί τα γράφω όλα αυτά? Επειδή είμαι ψωνάρα? Όχι όπως θα καταλάβατε και εσείς συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. Θα διαπιστώσετε και μόνοι σας τα επόμενα χρόνια ότι όλοι αυτοί που σήμερα σας φαίνονται τεράστιοι και φοβεροί δεν είναι! Αν θέλετε την άποψή μου είστε ευφυέστεροι όλων των παραπάνω. Θέλει χρόνο να αντιληφθείτε τη γελοιότητα των πάντων. Στα 15 μου πίστευα και εγώ ότι όλοι οι «ισχυροί» για τους οποίους έγραφε ο τύπος ήταν φοβεροί. Όταν τους γνώρισα από κοντά μου έπεσε η μασέλα.

Η ζωή είναι λίγο σαν τα κοινωνικά δίκτυα. Δεν είναι να την παίρνεις πολύ στα σοβαρά. Είναι ένα ταξίδι. Όπως σε ένα ταξίδι προσπαθείς να δεις όσα πιο πολλά αξιοθέατα, μνημεία, μουσεία, να δοκιμάσεις όσες περισσότερες γεύσεις μπορείς έτσι και η ζωή. Προσπαθείς να την ρουφήξεις μέχρι το μεδούλι. Κάθε μέρα είναι ένα δώρο. Κάθε εμπόδιο, κάθε επιτυχία είναι ένα δώρο. Από τα εμπόδια γίνεσαι ευφυέστερος, μαζεύεις εμπειρίες. Όσο μεγαλύτερο το εμπόδιο τόσο μεγαλύτερη η χαρά όταν το συντρίψεις. Η επιτυχία είναι κάτι το οποίο θεωρούν οι άνθρωποι πολύ σημαντικό. Δεν χρειάζεται όμως να πονοκεφαλιάζεις για αυτή καθαυτή. Η επιτυχία έρχεται μόνη της!

Ένας άνθρωπος ευφυής, ολιγαρκής, μεθοδικός και μετρημένος κερδίζει. Είναι θέμα χρόνου. Πολλοί εστιάζουν στην επιτυχία και μόνο. Προσπαθούν να επενδύσουν σε αυτή και όχι στον εαυτό τους. Επενδύστε στους εαυτούς σας. Το νιώσατε ήδη. Λόγω της προηγούμενής σας προσπάθειας (βαθμοί και πτυχία) έπεσαν καμιά δεκαριά εκπαιδευτικοί πάνω σας για την καλύτερη επιλογή της διαδρομής σας. Το είδατε με τα μάτια σας. Έτσι λειτουργεί η ζωή και μετά. Θυμάμαι το Μίκη Θεοδωράκη να μου λέει στον 4ωρο καφέ μαζί του ότι μια ζωή λειτουργούσε ως «πολιορκητικός Κριός». Κοπανούσε δηλαδή με το κεφάλι του μέχρι να σπάσει η πόρτα.

Πάντα θαύμαζα και λάτρευα έξυπνους ανθρώπους. Δεν υπάρχει τίποτε πιο όμορφο από το να έχεις ευφυείς ανθρώπους γύρω σου.

Σας ευχαριστώ που υπάρχετε στη ζωή μου.