Τρίτη αξιολόγηση για την πολύπαθη χώρα

Δεν είμαι η αρμόδια να αναλύσω οικονομικές συνθήκες ειδικά αυτή την εποχή που όλος ο πλανήτης λίγο πολύ παραπαίει. Ας το κάνουν οι οικονομολόγοι.

Αν και λείπω από τη χώρα δυο χρόνια και κάτι ψιλά, ανησυχώ για όσα γίνονται εκεί και κυρίως για αυτά που θα ακολουθήσουν. Είναι το σπίτι μου εκεί, αγαπημένα πρόσωπα κι όλες μου οι αναμνήσεις. Μια ολόκληρη ζωή.

Προσπαθώ να ενημερώνομαι αν μπορεί κανείς να αποκαλέσει ενημέρωση αυτό που προσφέρουν τα κατευθυνόμενα ΜΜΕ πλέον. Το όπου γης πατρίς δεν ισχύει όταν έχεις ζήσει τα 39 χρόνια από τα 47 της ζωής σου στον τόπο όπου φέρεις και το DNA του.

Έχω και φίλους, βέβαια στα δρώμενα τα πολιτικά που μου λένε πως δεν υπάρχει σωτηρία. Δεν θέλω να το πιστέψω ασπαζόμενη το γνωστό «η ελπίδα πεθαίνει τελευταία¨.

Διαβάζω λοιπόν το παρακάτω

«Πλησιάζει πολύ σύντομα η στιγμή που θα έρθει ο λογαριασμός για την Ελλάδα. Ήρθε η ώρα της αξιολόγησης του προγράμματος διάσωσης για την Ελλάδα και οι αγορές είναι και πάλι επιφυλακτικές.

Η αναθεώρηση ξεκινά επίσημα στα μέσα Οκτωβρίου και ο Έλληνας Πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας, δήλωσε τη Δευτέρα ότι η Ελλάδα έχει ως στόχο να ολοκληρώσει την απαραίτητη αξιολόγηση μέχρι τον Νοέμβριο. Παρόλα αυτά, η ανησυχία ότι και αυτή η αξιολόγηση, όπως οι δύο προηγούμενες, θα τραβήξει μέχρι το τέλος του προγράμματος τον Αύγουστο, πυροδοτεί έναν νέο, αρνητικό κύκλο στις αγορές. Η προηγούμενη εβδομάδα ήταν η χειρότερη για τα ελληνικά ομόλογα από τον Ιούνιο του 2016».

Θα μας αξιολογήσουν όλοι αυτοί που οι χώρες τους τυπικά δεν έχουν θέματα, με την έννοια πως δεν έχουν μνημόνια όπως η Ελλάδα, αλλά οι πολίτες τους φτωχαίνουν όλο και περισσότερο. Το ζω εδώ στην ισχυρότερη χώρα της Ευρώπης, τη Γερμανία.

Μην ακούτε τι λένε οι Έλληνες της Γερμανίας όταν έρχονται διακοπές. Πολλοί εθελοτυφλούν. Σε πολλούς δεν αρέσει η πραγματικότητα. Την αποφεύγουν. Αυτό όμως δε σημαίνει πως η ολίσθηση δεν είναι φανερή παντού πλέον.

Ένας από μηχανής Θεός καλό μου σύμπαν, να σώσει τη χώρα που κράτησε ο Θεός για τις διακοπές του. ‘Ενα θαύμα τέλος πάντων, κάτι, οτιδήποτε. Να μη φτάσουμε στο σημείο η Ελλάδα να καταστραφεί τελείως και να μείνουν μία ελιά, ένα κλήμα και μία βάρκα κι επιβεβαιωθεί ο Ελύτης. Είναι ποιητική η φράση αλλά στην πραγματικότητα θα είναι φοβερά επίπονη. Αν και δεν είχε συνυπολογίσει τους πρόσφυγες και τους μετανάστες όταν το έγραψε αυτό.

Αχ Ελλάδα Σ΄ΑΓΑΠΩ.

(και μου λείπεις)

Μοιραστείτε το άρθρο με τους φίλους σας!