Το καλύτερο ηχοσύστημα του κόσμου

Θυμάμαι στο γυμνάσιο είχα έναν κολλητό. Προερχόταν από φτωχή οικογένεια.

Κατάφερε μετά από καιρό να αγοράσει ένα φορητό ηχοσύστημα της Hitachi. Ξόδεψε εκείνη την εποχή όλες τις οικονομίες του για αυτό.

Ήταν τρισευτυχισμένος. Ήταν ένα μέσο ηχοσύστημα της εποχής, τίποτε το ιδιαίτερο.

Για το φίλο μου όμως ήταν το καλύτερο ηχοσύστημα το κόσμου!

Δεν το ένιωθε μόνο (από τη χαρά του) αλλά το διατυμπάνιζε. Προσπαθούσε (αποτυχώς προφανώς) να πείσει όλους τους φίλους του ότι όντως ήταν το καλύτερο ηχοσύστημα του κόσμου. Προφανώς και δεν είχε αγοράσει άλλο για να συγκρίνει αφού ήταν το πρώτο του.

Το φαινόμενο αυτό στην μετέπειτα ζωή μου το παρατήρησα αρκετές φορές.

Άνθρωποι οι οποίοι προσπαθούν με υπερβολικό κόπο να αποκτήσουν κάτι, παίρνουν μια μεγάλη απόφαση, τολμούν κάτι έξω από τα νερά τους συχνά το παρουσιάζουν ως την καλύτερη κίνηση όλης τους της ζωής. Ακόμα και αν δεν είναι.

Στη συνέχεια της ζωής μου προσπάθησα να κατανοήσω το φαινόμενο. Στράφηκα σε βιβλία που αφορούν την λειτουργία του ανθρώπινου εγκεφάλου.

Υπάρχει όντως μηχανισμός που συνεχώς προστατεύει τον εγκέφαλο από το να τρελαθεί. Ο μηχανισμός αυτός είναι τόσο ισχυρός που οδηγεί τον ίδιο τον εγκέφαλο να πιστεύει τις ψευδείς πληροφορίες και συμπεράσματα που παράγει με μόνο σκοπό να μην χαζέψει.

Αν για παράδειγμα ξοδέψετε όλα σας τα χρήματα σε κάτι που θέλατε πολύ και είναι μέτριο ή ακόμα χειρότερα μάπα, ο εγκέφαλος θα προσπαθήσει να βρει οτιδήποτε θετικό για να μην «τρελαθείτε» που ξοδέψατε τόσα χρήματα για μια παπαριά.

Ακόμα χειρότερα αν αλλάξετε όλη σας τη ζωή με μια σας απόφαση. Αν σας οδηγήσει αυτή η απόφαση σε χειρότερη ζωή ο εγκέφαλος θα προσπαθήσει να σας εξαπατήσει ότι η ζωή σας είναι μια χαρά.

Αυτός ο μηχανισμός της αυταπάτης υπάρχει σε όλους μας. Είναι μέρος του λογισμικού που εκτελείται στην κεφάλα μας. Η διαφορά έγκειται στο κατά πόσο διαθέτουμε την ευφυΐα να αντιληφθούμε αυτόν τον μηχανισμό και να πιστέψουμε τα ψευδή επιχειρήματα και διαπιστώσεις που επιχειρεί να δημιουργήσει ο εγκέφαλός μας.

Υπάρχουν άνθρωποι με περιορισμένη επεξεργαστική ισχύ εγκεφάλου με αποτέλεσμα ο μηχανισμός αυτός να λειτουργεί υπερβολικά αποδοτικά.

Κάπως έτσι δικαιολογείται και η πλαστή εικόνα που έχουν πολλοί άνθρωποι για τον κόσμο γύρω τους. Δεν ευθύνονται αυτοί αλλά ο εγκέφαλός τους.

Παρατηρήστε το φαινόμενο. Έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον.

Μοιραστείτε το άρθρο με τους φίλους σας!