Το δικαίωμα στη λήθη με βάση την Ευρωπαϊκή ένωση.

Στις 13 Μαΐου του 2014 το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης εξέδωσε την απόφαση Google Spain (C-131/12), με την οποία αναγνώρισε ότι με βάση την ισχύουσα Ευρωπαϊκή νομοθεσία οι πολίτες της Ένωσης έχουν υπό όρους το δικαίωμα να αιτούνται από παρόχους μηχανών διαδικτυακής αναζήτησης, όπως η Google, να αφαιρούν αποτελέσματα που τους αφορούν. Έτσι, κατ’ εφαρμογή της προαναφερόμενης απόφασης η Google προσφέρει πλέον στην Ευρωπαϊκή έκδοση της μηχανής αναζήτησής της το δικαίωμα σε κάθε χρήστη να αιτείται επιγραμματικά, με απλές διαδικασίες και με άμεσο αποτέλεσμα τη διαγραφή υπερσυνδέσμων, που παραπέμπουν σε προσωπικά του στοιχεία.

Ήδη όμως από το 2012 είχε προηγηθεί της απόφασης του Δικαστηρίου της ΕΕ η φιλόδοξη πρόταση από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή ενός γενικού Κανονισμού για την εκτεταμένη αναθεώρηση του νομικού πλαισίου της Ένωσης αναφορικά με την προστασία των προσωπικών δεδομένων. Ο προτεινόμενος Κανονισμός προβλέπει ρητώς στο άρθρο 17 αυτού ένα αγώγιμο δικαίωμα των πολιτών της ΕΕ στην ψηφιακή λήθη. Στις 12 Μαρτίου του 2014 το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο υιοθέτησε σε πρώτη ανάγνωση τον προτεινόμενο Κανονισμό και πλέον έπεται η τελική επικύρωσή του από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, την Επιτροπή και το Κοινοβούλιο, ώστε οι πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης να απολαμβάνουν ενός άμεσης επίκλησης, ρητού και διευρυμένου δικαιώματος για τη διαγραφή κάθε ψηφιακού τους ίχνους εντός και εκτός του παγκόσμιου ιστού.

Το δικαίωμα στην ψηφιακή λήθη προστατεύει αποτελεσματικά την ιδιωτικότητα στην εποχή της «καθολικής ψηφιακής μνήμης». Εντούτοις, ένα τέτοιο δικαίωμα βρίσκεται σε σχέση έντασης με το δικαίωμα στην πληροφόρηση και την ελευθερία της έκφρασης. Είναι λοιπόν αναγκαία η περιγραφή και οριοθέτηση ενός τέτοιου δικαιώματος, με τρόπο ώστε να αποφεύγονται καταχρήσεις από ισχυρά πρόσωπα ή φορείς, που επιθυμούν να υπεκφεύγουν της δημόσιας κριτικής ή να αποσιωπούν / φαλκιδεύουν την ιστορική αλήθεια.

Έχετε λοιπόν δικαίωμα στη λήθη. Η ερώτηση είναι γιατί «λήθη». Γιατί όχι ολική απαγόρευση διαχείρισης προσωπικών δεδομένων και απαγόρευση χρήσης και αναφοράς ονόματος όπως ισχύει π.χ για εταιρείες (νομικά πρόσωπα);

Μπήκατε αλήθεια ποτέ σε αυτή την φόρμα; Εγώ μπήκα. Δεν την υπέβαλα ποτέ αλλά μπήκα.

Μόλις πάτε να την συμπληρώσετε θα δείτε αυτό

Προσδιορίστε κάθε αποτέλεσμα στη λίστα αποτελεσμάτων που θέλετε να καταργηθεί, αναφέροντας το URL της ιστοσελίδας στην οποία οδηγεί το αποτέλεσμα. Μπορείτε να ανακτήσετε το URL από τη γραμμή του προγράμματος περιήγησης, αφού κάνετε κλικ στο εν λόγω αποτέλεσμα αναζήτησης. Εάν θέλετε να υποβάλετε περισσότερα από ένα URL σε αυτό το αίτημα, κάντε κλικ στην επιλογή «Προσθήκη περισσότερων» για κάθε επιπλέον URL. Μάθετε περισσότερα σχετικά με το πώς μπορείτε να βρείτε το URL μιας σελίδας.

«Προσδιορίστε κάθε αποτέλεσμα». Για να δούμε λοιπόν κάνοντας αναζήτηση με το Ελληνικό μου όνομα πόσους συνδέσμους πρέπει να γράψω εδώ για να .. ξεχαστώ.

Χμ, μόνο 19.600 αποτελέσματα. Ευκολάκι. Θα περάσω μόνο 19.600 αποτελέσματα τα οποία θα «εξεταστούν». Μάλιστα. Μπορεί δηλαδή και να τα κρατήσει η Google αν κρίνει έτσι. Χμ, θα πρέπει να γράψω και 19.600 κείμενα αιτιολογώντας τη σχέση του συνδέσμου με το όνομά μου και γιατί απαιτώ την αφαίρεση. Γελάνε και τα τσιμέντα.

Ποια ακριβώς αρχή ή εκλεγμένο όργανο είναι η Google για να αποφασίσει τελικά τι είναι σχετικό ή όχι με εμένα;

Αντιλαμβάνεστε την κοροϊδία. Όχι μόνο δεν θα με «ξεχάσει» η Google αλλά το πιο πιθανό είναι να διαβάζουν για μένα και τα δισέγγονά μου.

Θέλετε λίγο τρέλα ακόμα;

Την φόρμα αυτή δεν την έχω υποβάλλει ποτέ! Τη θεωρώ γελοία και δεν έχω κάτι να κρύψω. Αν κάποιος γράψει κάτι ψευδές για μένα θα τον κρίνουν οι αναγνώστες του.

Γνωρίζετε τι διαπίστωσα;

Την υπέβαλλε άλλος για μένα!

Καλή φάση; Δείτε το και μόνοι σας. Δεν έχω καμία διάθεση να σας γράφω μπούρδες.

Αλήθεια ποιος θέλει να «ξεχαστώ»;

Καλή ερώτηση που δεν έχω απαντήσει ο ίδιος.