Παραθέτω τη δημοσίευσή του από το Facebook:

Κοινοποιούμε το σχόλιο του φίλου ‘Αρη Μανουρά το οποίο προσυπογράφουμε.

Ο λαοφιλέστερος και ευφυέστερος σκιτσογράφος της χώρας και ένας από τους μεγαλύτερους παγκοσμίως αποφάσισε από τις απαρχές τις δικτυακής του παρουσίας, ήδη από το Arkas.gr, δωδεκαετίας και βάλε, να διαθέτει δωρεάν τεράστιο κομμάτι του έργου του παράλληλα με το προς πώληση, και δη σε αυτή τη σελίδα. Και όχι μόνο το ήδη εκδοθέν ή το «συρτάρι» αλλά oλοκαίνουργιες δημιουργίες, κάποιες της στιγμής, που σχολίαζαν το εδώ και τώρα.

Αντί να κρατάει σε αγωνία τους εκατομμύρια θαυμαστές του, όπως κάνει ο κάθε «σοβαρός» δημιουργός, πετώντας τυράκια από προδημοσιεύσεις, δημιουργούσε ίσως και καθημερινά καινούργια πράγματα, τα χάριζε στον οποιαδήποτε παγκοσμίως για δωρεάν αποθήκευση και απεριόριστη προσπέλαση, και αργότερα τα τύπωνε κιόλας για όποιον ήθελε να τα αγοράσει αφού πρώτα τα είχε χαρίσει.

Τα δημοσίευε με ασύντριπτο θάρρος, εκθέτοντας εκείνα και τον ίδιο και την εικόνα του και το μύθο του στον κάθε κακοπροαίρετο, καλοπροαίρετο ή απλά ανεγκέφαλο. Και τα χάριζε, και τα εξέθετε αδιαφορώντας για το κόστος. Ο μεγαλύτερος μεταπολιτευτικός (τουλάχιστον) σκιτσογράφος, και από τους μεγαλύτερους διανοητές αυτής της χώρας.

Αρκετές φορές υπερασπιζόμενος το έργο του και τον εαυτό του ήρθε ακόμη και σε θλιβερή αντιπαράθεση με αμέτρητους σχολιαστές (μεταξύ αυτών και εγώ). Είχε όμως το θάρρος να εκθέσει τη γνώμη του, και μάλιστα πολιτικά και κοινωνικά τη στιγμή που η (οποία) διανόηση της χώρας το βουλώνει είτε σιωπά είτε μιλά, και να υπερασπιστεί τον εαυτό του. Μεταξύ αυτών που υπερασπίστηκε είναι έννομα και ηθικά συμφέροντα από σελίδες τις οποίες επί μακρόν αφήσε να υπάρχουν, όμως κάποιες θεώρησε ότι του δημιουργούν πρόβλημα, και καλώς και το θεώρησε.

Εκεί ζήτησε πριν λίγες μέρες τη βοήθειά μας (κακώς κατ’ εμε αλλά ίσως δεν έβρισκε άλλο πιο ήπιο τρόπο). Οι σελίδες που του δημιουργούν πρόβλημα εξακολουθούν να υπάρχουν αδιαφορώντας για όλα τα παραπάνω που περιέγραψα, και που μας έχει δώσει 3μιση δεκαετίες ο Αρκάς. Προβλήματα επίσης δημιουργούν σχολιαστές οι οποίοι αποπαίρνουν σκαιά και αναιδώς τον δημιουργό που προσπαθεί να υπερασπιστεί τον κόπο του και που τόσα έχει δώσει σε όλους μας. Κάποια στιγμή λοιπόν ο δημιουργός δεν άντεξε άλλο και αποφάσισε ότι ούτε να δίνει μπορεί πλέον ούτε και να παλεύει με ανεγκέφαλους για τα αυτονόητα, και το αξιοπρεπέστερο που επέλεξε (από τις βαρύτερες αποφάσεις της ζωής του) είναι να σταματήσει να δίνει καινούργια πράγματα, και ακόμη και τα παλιά να τα δίνει σε σύνδεσμο, ούτε καν με δική του ανάρτηση.

Οι λίγοι ή πολλοί ανεγκέφαλοι που κατάφεραν να σιωπήσουν έναν γίγαντα σαν τον Αρκά θα παραμείνουν στα κόπρανα της ιστορίας, εκεί απ’ όπου ξεμύτισε για λίγο η δυσωδία τους λόγω θερμής εποχής για να λερώσει ο,τι πρόκειται να μείνει στην ιστορία για τη λαμπρότητά του, όπως ο Αρκάς και πόσοι πείσμωνες πρωτοπόροι.

Συγχαρητήρια στα σκατά. Καλά θα κάνει ο Αρκάς, χάριν του προορισμού του να αγνοήσει και αυτά τα εμπόδια στο δρόμο του, που ούτως ή άλλως υπήρχαν και θα υπάρχουν πάντα και μέχρι τέλους. Αν ήταν τα έλη και τα βέλη να σταματούσαν τον Ροβινσώνα δεν θα υπήρχε η Ιστορία του.

Καταλάβατε τώρα γιατί Ελλάδα το 2050 δεν θα υπάρχει;

Το άρθρο μου για τον Αρκά παραμένει επίκαιρο..