Στρες, ένας πολύ κακός παράγοντας για τους ανθρώπους ακόμη και για τα παιδιά

Άγχος. Το σύνδρομο της εποχής ακόμη και για τα παιδιά.

Ο όρος άγχος προέρχεται από το ρήμα άγχω, που στην αρχαία ελληνκή γλώσσα σημαίνει σφίγγω ή πνίγω. Το άγχος είναι μια φυσιολογική σωματική και ψυχική αντίδραση σε μια απειλή ή σε μια αίτηση για την αντιμετώπιση απαιτητικών καταστάσεων.

Οι ενήλικες έχουν την τάση να πιστεύουν ότι τα παιδιά ζουν σε έναν δικό τους κόσμο, ανέμελο και χωρίς άγχος. Ενώ στην πραγματικότητα συμβαίνει συχά το αντίθετο. Όχι μόνο οι ενήλικες, αλλά και τα πολύ μικρά παιδιά αισθάνονται άγχος και ανησυχούν για πολύ ασήμαντους λόγους.

Το στρες μπορεί να δημιουργηθεί από τις πολλές απαιτήσεις που ασκούνται πάνω στο άτομο, τις οποίες πρέπει και να εκτελέσει ικανοποιητικά. Οι παράγοντες που οδηγούν στο άγχος μπορεί να οφείλονται όχι μόνο στο εξωτερικό περιβάλλον, αλλά και στον ίδιο του τον εαυτό. Πίστευω όμως, πως οι πιέσεις που δέχεται ένα παιδί από τον εαυτό του είναι πολύ πιο σημαντικές.

Το άγχος επηρεάζει κάθε άνθρωπο που έχει την αίσθηση ότι κάτι τον βαραίνει και νιώθει πως δεν έχει την δύναμη να τα βγάλει πέρα με τα γεγονότα και γιαυτό αντιδρά αρνητικά. Βέβαια, αυτό δεν σημαίνει ότι το βιώνουν μόνο οι ενήλικες, αλλά και πολλά παιδιά. Για παράδειγμα, υπάρχει περίπτωση ένα δίχρονο παιδί να είναι αγχωμένο, για τον λόγο ότι ο μπαμπάς του ή η μαμά του δεν βρίσκονται όσο θα ήθελε αυτό κοντά του. Σε παιδιά προσχολικής ηλικίας λοιπόν η απομάκρυνση από τους γονείς τους είναι η μεγαλύτερη πηγή άγχους και εκνευρισμού. Όσο μικρότερο είναι το παιδί τόσο δυσκολότερη είναι η αποχώρησή του από τους γονείς του.

Το άγχος μπορεί να έχει ψυχογενή προέλευση ή μπορεί να είναι συνέπεια σωματικής πάθησης.

Για όλους τους παραπάνω λόγους πιστεύω καταλάβατε ότι το να έχει κάποιος άγχος είναι ένα από τα χειρότερα αισθήματα και θα έπρεπε όλοι να το ελέγχουμε και να μην αγχωνόμαστε με το παραμικρό.

Εύκολο να το συνειδητοποιείς, να το προσδιορίζεις δύσκολο όμως να το κάνεις πράξη. Αξίζει όμως να το ελέγχουμε διότι προσφέρει ποιότητα στη ζωή μας.

Φιλιά,

Μέριλιν

Μοιραστείτε το άρθρο με τους φίλους σας!