Έχω μέρες να γράψω για τους εκλεκτούς φίλους του ιστολογίου. Απλά πέρασε μια καταστροφική μπόρα από τη ζωή μου που δεν άφησε τίποτε όρθιο.

Συνηθισμένος όμως σε αυτά. Έτσι μεγάλωσα.

Υπάρχει όμως αυτή τη φορά μια τεράστια διαφορά. Μια τεράστια επιτυχία. Κατάλαβα ότι μετά από πολύ αγώνα κατάφερα το πολυτιμότερο πράγμα στη ζωή όλων.

Να έχεις καταπληκτικούς φίλους και συνεργάτες. Στην περίπτωση που το καταφέρεις αυτό καμία μπόρα, καμία καταστροφή εκτός από θάνατο και αναπηρία μπορεί να σε σταματήσει.

Το να θλίβεσαι, να διαλύεσαι, να χαίρεσαι να γελάς δεν είναι κακό. Σημαίνει ένα μόνο πράγμα. Ότι είσαι άνθρωπος. Από εκεί και πέρα σημασία έχει πόσο γρήγορα μπορείς να σηκωθείς και πάλι όρθιος (δυνατότερος και πιο έμπειρος κάθε φορά) και να πετύχεις τους στόχους και τα όνειρά σου.

Ο ανθρώπινος πολιτισμός κινείται ούτως ή άλλως ολοταχώς με την όπισθεν. Εξελιχθήκαμε από τον πίθηκο σε υποτίθεται ευφυή όντα και τώρα κάνουμε πράγματα που δεν συναντώνται ούτε σε κοινωνίες πιθήκων. Πιστέψτε με δεν θα βρείτε πιθήκους που κόβουν πέη ή κλειτορίδες, σέβονται τα θηλυκά τους, αγαπούν με τον τρόπο τους τα παιδιά τους. Θα πρέπει να κάνουμε ως ανθρωπότητα μια προσπάθεια να ξαναγίνουμε τουλάχιστον πίθηκοι. Δεν πειράζει ας ξανά ανεβούμε στα δέντρα τρώγοντας μπανάνες. Μου αρέσουν οι μπανάνες.

Σε ένα τέτοιο κόσμο ανωμαλίας και διαστροφής προσπαθείς να μεγαλώσεις μια ανθρώπινη ψυχούλα, να επιχειρήσεις, να τους έχεις όλους χαμογελαστούς. Ένα παιχνίδι που μοιάζει εξαρχής χαμένο αλλά παραείμαι πεισματάρης για να παρατήσω το οτιδήποτε.

Ένα από τα μυστικά των πετυχημένων του κόσμου είναι ότι έχουν ένα μοναδικό μηχανισμό να μετατρέπουν το μειονέκτημα σε πλεονέκτημα. Αυτό και έκανα.

Πέρασα 48 ώρες συνεχόμενες στο γραφείο. Τα αποτελέσματα θα φανούν πολύ σύντομα δημόσια.

Έχω δηλώσει συμμετοχή σε αρκετές παρουσιάσεις των προϊόντων μας στο Ντίσελντορφ και γενικότερα στη Ρηνανία-Βεστφαλία. Ήρθε η ώρα να μάθει η κοινότητα της πόλης και του κρατιδίου τι ακριβώς κάναμε σε ένα χρόνο και είναι πολλά, πάρα πολλά.

Να ευχαριστήσω και πάλι δημόσια τους εκλεκτούς μου φίλους και συνεργάτες που αποδείχθηκαν διαμάντια. Δεν θέλω τίποτε άλλο στη ζωή μου.

Οι επιχειρήσεις είναι οι άνθρωποι και όχι οι τοίχοι. Το ίδιο ισχύει και στη ζωή. Έχω κάνει πολλά σπίτια, τα έχω επιπλώσει, τα διακοσμήσει. Οι άνθρωποι έχουν αξία.

Κατάφερα στα 42 μου να έχω γύρω μου διαμάντια. Δεν θέλω τίποτε άλλο.