Πως απαλλάσσεσαι από το παρελθόν όταν αυτό δε σε αφήνει να πας μπροστά;

Θα γράψω το άρθρο από τη σκοπιά ενός προγραμματιστή. Δεν είμαι ψυχολόγος, νευρολόγος ούτε ψυχίατρος. Η αλήθεια είναι δεν θέλω να γίνω και ποτέ.

Για την ανάλυση του θέματος καλό θα ήταν να ξεκαθαρίσουμε τι σημαίνει για τον εγκέφαλό μας παρελθόν. Δεν θα το χοντρύνω με εντροπιακά συστήματα διότι θα βαρύνει το άρθρο.

Ο ανθρώπινος εγκέφαλος αποθηκεύει συνεχώς πληροφορίες. Ακόμα και κατά τη διάρκεια του ύπνου. Κάνει έναν αρχικό διαχωρισμό (real time) σε σημαντικές και ασήμαντες πληροφορίες. Αυτό το κάνει το πρόσθιο τμήμα του εγκεφάλου. Να σημειώσω εδώ ότι το πρόσθιο τμήμα του εγκεφάλου είναι απείρως πιο χαζό από το οπίσθιο τμήμα.

Για να γίνει πιο σαφές θα σας πω να ελέγξετε 3000 ουσίες στο αίμα σας κάθε δευτερόλεπτο. Θα πεθαίνατε με τη μια. Εδώ δεν θυμόμαστε που αφήσαμε τα κλειδιά μας. Και όμως ο εγκέφαλός σας τα καταφέρνει μια χαρά στο να ζείτε και να ρυθμίζει όλες τις λειτουργίες του σώματός σας. Τη δουλειά την κάνει το οπίσθιο τμήμα που έχει απείρως μεγαλύτερη επεξεργαστική ισχύ. Το πρόβλημα είναι ότι αντιλαμβανόμαστε το συνειδητό πρόσθιο τμήμα το οποίο κάνουμε το λάθος να θεωρούμε ιδιαίτερα έξυπνο.

Κατά τη διάρκεια του ύπνου όλες οι πληροφορίες της ημέρας ομαδοποιούνται και εξάγονται συμπεράσματα τα οποία επίσης αποθηκεύονται. Ο ύπνος είναι πολύ σημαντικός. Μην ξενυχτάτε.

Οι πληροφορίες που τελικά αποθηκεύονται ομαδοποιημένες μαζί με τα συμπεράσματά τους είναι αυτό που αντιλαμβανόμαστε ως παρελθόν.

Αλήθεια γιατί ο εγκέφαλος αποθηκεύει τόσα δεδομένα για το παρελθόν;

Το ανθρώπινο σώμα φτιάχτηκε για να επιβιώνει. Οι βασικοί του μηχανισμοί είναι οι ίδιοι εδώ και τουλάχιστον 500.000 χρόνια. Η αποθήκευση του παρελθόντος υπάρχει για ένα βασικό λόγο: την επιβίωση.

Η πληροφορία ότι στην τάδε σπηλιά έχει μια τεράστια αρκούδα που κόντεψε να με φάει βοηθάει στο να μην πλησιάσω τη σπηλιά και με φάει η αρκούδα. Η πληροφορία ότι κάποιος με συμπαθεί, με αγαπάει επίσης συμβάλει στην επιβίωσή μου. Αν έχω ανθρώπους να με αγαπούν αυξάνει την πιθανότητα να με βοηθήσουν αν χρειαστώ βοήθεια. Αυτό συμβάλει στην μακροζωία μου.

Το παρελθόν έχει λοιπόν μια και μόνο χρησιμότητα: τη μάθηση

Οι καλές και οι κακές αναμνήσεις είναι πολύτιμες. Μας βοηθούν να μην κάνουμε τα ίδια λάθη και σε ότι αφορά καλές αναμνήσεις μας βοηθούν να τις επαναλάβουμε εφόσον αυτό είναι εφικτό. Οι αναμνήσεις δεν υπάρχουν για να υποφέρουμε, για να μας αποτρέπουν από την εξέλιξη και πρόοδο. Το αντίθετο. Μας κάνουν σοφότερους.

Ο φόβος

Μα θα μου πείτε τώρα τον φόβο τι τον μπλέκεις; Ο φόβος είναι ένας επίσης αρχέγονος μηχανισμός που μας βοηθά επίσης να επιβιώνουμε. Ο φόβος του να στέκομαι δίπλα σε ένα γκρεμό με αποτρέπει να πέσω στον γκρεμό. Είναι χρήσιμος με αυτή την έννοια.

Το πρόβλημα είναι όταν μπλέκονται παρελθόν, αναμνήσεις και φόβος. Εκεί αρχίζει το παρελθόν να μπλοκάρει το μέλλον.

Σίγουρα θα έχετε ακούσει το «όταν καείς από το χυλό φυσάς και το γιαούρτι». Αληθεύει, για αυτό όμως δεν φταίει το παρελθόν ή οι αναμνήσεις. Ευθύνεται ο φόβος.

Όταν καείς από το χυλό το θυμάσαι για να μην ξανακαείς από το χυλό. Όχι το γιαούρτι. Ο υπερβολικός φόβος σε οδηγεί να φυσάς το γιαούρτι. Είναι προφανές ότι δεν θα καείς από αυτό.

Ο φόβος είναι ο καρκίνος της ανθρωπότητας. Τον καλλιεργούν εδώ και χιλιάδες χρόνια εξουσίες, κυβερνήσεις, θρησκείες, τυραννίες, κοινωνίες, ομάδες ανθρώπων ακόμα και συγγενείς ή φίλοι.

Τα πράγματα είναι απλά

Πολεμήστε το φόβο και όχι το παρελθόν. Το παρελθόν σας ακόμα και αν είναι κακό είναι σύμμαχός σας.

Τα κατορθώματά σας και οι δύσκολες εποχές αποτελούν περγαμηνές, σιρίτια που λέω και γράφω συχνά. Σας κάνουν αυτό που λέμε συχνά «έμπειρους». Μια ιδιότητα που λείπει από τα παιδιά. Ο λόγος είναι απλός. Δεν έχουν πολύ παρελθόν.

Σταματήστε να ζείτε με τον τρόμο. Ζούμε μόνο μια φορά και μάλιστα πολύ λίγο.

Μοιραστείτε το άρθρο με τους φίλους σας!