Υποσχέθηκα στον εαυτό μου ότι το πρώτο άρθρο της χρονιάς θα είναι θετικό, χωρίς γκρίνια και γεμάτο αισιοδοξία.

Πήρα λοιπόν τα χάπια μου, πάμε (προφανώς αστειεύομαι, δεν παίρνω τίποτε απολύτως).

Η σημερινή μέρα ξημέρωσε άσπρη (άσπρη μέρα που λέμε). Μετά από κοντά 11 ώρες ύπνου ξύπνησα φρεσκαδούρα. Πάντα μετά τις γιορτές νιώθω μια χαρά, μια χαλάρωση. Όλες αυτές οι γιορτές (βλέπε και γενέθλια κόρης) μου προκαλούν ένα άγχος. Μου έχει μείνει από τις δύσκολες εποχές αυτό. Δεν ήταν πάντα εύκολο να τους έχω όλους χαρούμενους.

Εκτός του ελαφρώς χιονισμένου τοπίου πήγαμε στο γραφείο μας. Μας περίμενε εκεί υπομονετικά αυτές τις μέρες για να μεγαλουργήσουμε. Καταγάλανος ουρανός και ήλιος. Πως μπορεί να σε πιάσει μαυρίλα με αυτό. Το γραφείο είναι απλά όνειρο. Ποτέ δεν περίμενα ότι θα εργάζομαι σε τέτοιο γραφείο και μάλιστα σε τέτοια περιοχή.

Κοπιάσαμε πολύ το 2016 για να δημιουργήσουμε μια νέα ζωή στο Ντίσελντορφ. Τώρα όλες οι υποδομές και με το παραπάνω υπάρχουν. Μένουν μόνο μερικές καίριες και προσεκτικές κινήσεις για να γίνει το 2017 η καλύτερη χρονιά έβερ. Ο αριθμός 7 λειτουργεί σε όλη μου τη ζωή. Παρατηρήσατε ότι ακόμα και στο ιστολόγιό μου βλέπετε 7 άρθρα στη ροή. Όσο για την πινακίδα μου είναι γεμάτη από 7αρια. Όχι δεν είμαι προληπτικός απλά δουλεύει.

Όχι δεν τα κατάφερα μόνος μου. Αγωνιστήκαμε ως ομάδα και κάναμε θαύματα. Τα μεγαλύτερα είναι μπροστά μας.

Ευχαριστώ όλους όσους με στήριξαν στις ίσως παράτολμες επιλογές μου μερικές φορές. Σας εύχομαι ένα 2017 γεμάτο υγεία και επιτυχίες.

Όλοι μπορούν. Όσο είσαι όρθιος μπορείς.