Μια περίεργη μετάλλαξη. Ζώντας περισσότερα από 3 χρόνια στο εξωτερικό κάποια πράγματα που γνώριζα πολύ καλά με εκπλήσσουν. Ένα από αυτά η οδηγική συμπεριφορά και η ποιότητα των δρόμων.

Έχοντας συνηθίσει στην άψογη σήμανση, τα όρια ταχύτητας και το ποιοτικό οδόστρωμα παθαίνεις εγκεφαλικό με τους Ελληνικούς δρόμους και την τάση αυτοκτονίας στην οδηγική συμπεριφορά. Δεν με εκπλήσσει πλέον καθόλου το γεγονός ότι χάνεται ένα χωρίο κάθε χρόνο και μια κωμόπολη καταλήγει σε αναπηρικά καροτσάκια.

Αυτό το γνώριζα. Υπάρχει όμως ένα δεύτερο φαινόμενο το οποίο παρακολουθώ με ενδιαφέρον κάθε φορά που συναντώ κάποιον Έλληνα στην ξενιτιά.

Παρατηρήστε το φαινόμενο κάθε φορά που ξεκινά μια πολιτική συζήτηση. Παρατηρήστε το ζήλο του νεοέλληνα μόλις τεθεί ένα πολιτικό θέμα στο τραπέζι (του καφενείου και όχι μόνο).

Απόλυτος στην άποψή του, με πάθος, φωνή στη διαπασών, γνώστης της πολιτικής και των πραγμάτων. Συνήθως η συζήτηση διακοσμείται με εκφράσεις του τύπου «το είπε ο μπατζανάκης που δουλεύει στο τάδε υπουργείο» ή «ξέρω προσωπικά το πολιτικό γραφείο του τάδε» ή το πλέον κλισέ «ξέρεις ποιος είμαι εγώ».

Θυμάμαι τα χρόνια που υπηρέτησα Λέρο στο γραφείο διαβιβάσεων ως δόκιμος και έπειτα τη θητεία του στο Nato Deployment Command του πάλαι ποτέ 3ου σώματος στρατού. Στη Λέρο υπηρέτησα την εποχή μετά των Ιμίων (νήσοι Λίμνια και όχι Ίμια). Οι πληροφορίες που είχα στο γραφείο μου και αυτά που έβλεπα στην τηλεόραση ήταν η μέρα με τη νύχτα. Στην τηλεόραση σιγή ιχθύος, στα νησιά Λέρος-Κως της πουτάνας. Περισσότερα δεν θέλω να γράψω διότι μέχρι και σήμερα τα σήματα αυτά είναι απόρρητα.

Αλήθεια βλέποντας τηλεόραση και διαβάζοντας τις πατσαβούρες εφημερίδες πόσο αληθή ενημέρωση έχουμε. Διαβάζοντας ιστολόγια τα οποία έχουν πλέον ειδικευτεί στα λεγόμενα hoaxes (παραπλανήσεις) τι πραγματικά μαθαίνουμε. Υπάρχει κανείς που να έχει σαφή εικόνα? Αλήθεια η άποψη που μας λέει ο κουμπάρος από το κάθε πολιτικό και μη γραφείο λίγο μετά τη στοματική συνεύρεση με τη γραμματέα πόση πραγματική πληροφορία περιέχει?

Νέα μόδα η πολιτική συζήτηση να τελειώνει με το «είσαι φασίστας» ή το «είσαι αριστερούλης Συριζαίος». Τουλάχιστον πριν μερικές δεκαετίες που πήγαινα σχολείο με το λεωφορείο οι παππούδες τελείωναν τη συζήτηση σηκώνοντας τη μαγκούρα. Πιο πολιτισμένα πράγματα.

Τι τον πιάνει τον πανίβλακα στην πολιτική συζήτηση και αισθάνεται παρεξηγημένη ιδιοφυΐα η οποία θα έπρεπε να είναι πρωθυπουργός και όχι επιστάτης. Συνήθως άνθρωποι οι οποίοι δεν έχουν διοικήσει ούτε περίπτερο και το μεγαλύτερο ταξίδι τους ήταν ως την Αθήνα γνωρίζουν την παγκόσμια γεωστρατηγική και εκφράζονται ως βετεράνοι μυστικών υπηρεσιών.

Θα παρατηρήσετε ότι πολίτες άλλων χωρών παρότι πολιτικοποιημένοι αποφεύγουν τις πολιτικές συζητήσεις. Οριακά εκφράζουν τη θέση τους. Το εντελώς αντίθετο του νεοέλληνα. Άνθρωποι οι οποίοι εκ του αποτελέσματος ψηφίζουν ορθότερα και έχουν πιθανώς σφαιρικότερη ενημέρωση χωρίς εμμονές.

Η πολιτική μας παιδεία ακόμα στο επίπεδο παιδικού σταθμού. Ίσως αυτό είναι και το πλέον επικίνδυνο για το μέλλον του Έθνους.

Καλή Κυριακή σας εύχομαι.