Πέρασα τα περισσότερα χρόνια της ζωής μου στη Θεσσαλονίκη. Αν γνωρίζω μια πόλη καλά τότε είναι αυτή.

Κάθε χρόνο τέτοια εποχή στηνόταν το πανηγύρι με τον διακριτικό τίτλο ΔΕΘ. Κάθε χρόνο ο εκάστοτε πρωθυπουργός δήλωνε «Θεσσαλονικιός» και τόνιζε τους ισχυρούς δεσμούς του με την πόλη. Όλα αυτά για λίγες μέρες. Πλήθος ανακοινώσεων για έργα της πόλης που νιος ήμουν και γέρασα και ποτέ δεν είδα. Υποσχέσεις οικονομικής φύσης για τη μετατροπή της χώρας σε Λουξεμβούργο. Σήμερα όχι μόνο δεν γίναμε Λουξεμβούργο αλλά είναι πολύ αμφίβολο αν θα υπάρχει χώρα μέσα στα επόμενα 5 χρόνια. Το θεωρείτε υπερβολή? Ξαναδιαβάστε το άρθρο σε πέντε χρόνια. Εδώ θα είναι.

Για όσους είχαν την τύχη να περάσουν τα σύνορα της χώρας και να παρευρεθούν σε μια έκθεση του εξωτερικού θα αντιλήφθηκαν αμέσως ότι η ΔΕΘ δεν έχει καμία σχέση με πραγματικά διεθνή έκθεση και φυσικά δεν διοργανώνονται φιέστες για ιθαγενείς τριτοκοσμικής χώρας.

Τα τελευταία χρόνια τον λατρεμένο από τους πολίτες πρωθυπουργό και τα εκλεκτά μέλη της κυβέρνησης συνοδεύει μια ταξιαρχία από αστυνομικούς. Καταστρώνονται ατελείωτα σχέδια φρούρησης της ΔΕΘ και επιστρατεύονται μέχρι και ελεύθεροι σκοπευτές. Ναι, τα είδαμε και αυτά. Στη ΔΕΘ ήμουν. Κάθε χρόνο. Αλήθεια πόσο κοστίζει εν μέσω καταστροφικής κρίσης όλη αυτή η φιέστα?

Η χώρα είναι εδώ και 7 χρόνια προτεκτοράτο. Δεν χρειάζεται η μετακίνηση του αξιολάτρευτου πρωθυπουργού στην πόλη μας. Όλα αυτά τα χρήματα μπορούν να δοθούν σε συμπολίτες μας που δεν έχουν αυτή τη στιγμή ένα πιάτο φαγητό για το μεσημεριανό τους τραπέζι. Καλύτερα να καλέσουμε την Ανγκέλα μιας και αυτή καθορίζει τις τύχες του προτεκτοράτου της. Παίζει και να φτιάξει όντως το μετρό μέσα σε εύλογο χρονικό διάστημα.

Δεν ευθύνεται όμως κανείς άλλος από τους Θεσσαλονικείς πρώην συμπολίτες μου. Η Θεσσαλονίκη έχει περίπου 1.000.000 κατοίκους στην περιοχή. Πέντε χιλιάδες αστυνομικοί δεν μπορούν να κάνουν ουσιαστικά τίποτα μπροστά σε 1.000.000 πολίτες. Οι κάτοικοι της πόλης αν είχαν κάποια αξιοπρέπεια θα κήρυτταν τον εκάστοτε πρωθυπουργό «persona non grata» (ανεπιθύμητο) και χωρίς την άσκηση βίας θα έπρεπε να τον ξαναβάλουν στο αεροπλανάκι του να γυρίσει σπίτι του ακριβώς μετά την άφιξη. Να πάει στο Σούνιο ή σε κάποια άλλη παραλία να βγάλει λόγο στους γλάρους.

Η κοροϊδία του τύπου «θυμήθηκα ότι είμαι μηχανικός και το μετρό (δηλαδή τα 2000 μέτρα) είναι έργο πνοής» αποτελούν φτύσιμο στα μούτρα του υπερήφανου κατά τα άλλα Θεσσαλονικιού. Γιατί το ανέχεται? Όπως ακριβώς ανέχεται όλη η χώρα όλα τα μνημόνια που ψηφίστηκαν ως σήμερα.

Ο πρωθυπουργός της χώρας δεν είναι επιθυμητός στην πρωτεύουσα της ανεργίας και ανέχειας Θεσσαλονίκη.