Παρακολουθώ όπως όλοι την απραξία της λεγόμενης Ευρώπης στο μεταναστευτικό. Είναι αδιανόητο η μόνη δράση του πλέον πολιτισμένου μέρους του πλανήτη να είναι το κλείσιμο συνόρων, οι φράχτες, αστυνομία και στρατός στα σύνορα.

Η Ευρώπη έδειξε να αιφνιδιάστηκε. Αλήθεια πρέπει να έχεις πάρει 5-6 πτυχία για να αντιληφθείς ότι με την αποσταθεροποίηση και την εξαθλίωση του μισού πλανήτη θα παρουσιαστούν έντονες μεταναστευτικές ροές? Απορώ συχνά με το δείκτη ευφυίας της σημερινής Ευρωπαϊκής ηγεσίας. Ήταν αναμενόμενη η μεταναστευτική ροή μέχρι και υπολογίσιμοι οι αριθμοί. Μπορούμε δηλαδή να υπολογίσουμε με υπερυπολογιστές τις ροές των αερίων μαζών πάνω από τον Ατλαντικό αλλά αδυνατούμε να εκτιμήσουμε τον αριθμό και την πορεία των μεταναστών.

Το αν συμφωνώ με τον εξισλαμισμό της Ευρώπης είναι αντικείμενο άλλου άρθρου. Είναι άλλο πράγμα η ανθρωπιστική βοήθεια σε πεινασμένα παιδιά, γυναίκες και γενικότερα ανθρώπους που βρίσκονται σε ανάγκη και άλλο η μεταναστευτική πολιτική της Ευρώπης σε βάθος χρόνου. Εντελώς διαφορετικά πράγματα.

Η Ευρώπη ένα συνονθύλευμα 28 χωρών με την πλειονότητα εξ αυτών οριακά σε καθεστώς χρεοκοπίας. Η «πανίσχυρη» Γερμανία (στην οποία και κατοικώ) έχει ως Καγκελάριο την Μέρκελ. Η Μέρκελ μου δίνει την εντύπωση ότι τα παρατά. Δείχνει κουρασμένη. Αδυνατεί να κρατήσει τις ισορροπίες μέσα στην ίδια της την κυβέρνηση. Δείχνει σαν το μαθητή που ξύνει τη μύτη του μέχρι να χτυπήσει το κουδούνι για να σχολάσει. Έχει δηλώσει προ πολλού ότι δεν θα κατέβει στις εκλογές η CDU με πρόεδρο την ίδια. Ήδη έχει βρει και διάδοχο. Επίσης γυναίκα.

Ο Ολάντ είναι άξιος να διοικήσει βιοτεχνία με κρουασάν αλλά τίποτε άλλο. Η ανεπάρκεια πολιτικού προσωπικού γίνεται παγκόσμια μάστιγα. Αναρωτηθείτε πως «επιλέγεται» το πολιτικό προσωπικό σήμερα και θα αντιληφθείτε πολύ γρήγορα γιατί είναι αυτό που είναι.

Θύματα όπως πάντα παιδιά και γυναίκες. Η Ελλάδα και πάλι ο αδύναμος κρίκος. Ένα κοντέινερ ανθρώπινων ψυχών. Μια χώρα ανήμπορη να θρέψει και να φροντίσει τους ίδιους της τους πολίτες καλείται να φροντίσει 1-2 εκατομμύρια πρόσφυγες. Το απαύγασμα της υποκρισίας. Μια εικόνα εμετός. Ο ιστορικός του μέλλοντος θα περιγράψει με τα μελανότερα χρώματα τη σημερινή Ευρωπαϊκή ηγεσία.