Θυμάμαι τις τελευταίες μέρες στην Αθήνα καθόμουν σαν το μαλάκα με καμιά εικοσαριά εξίσου «γραφικούς» στο Σύνταγμα συζητώντας τι διάολο μπορούμε να κάνουμε ώστε να αποτρέψουμε την καταστροφή. Τελικά δεν ήμασταν και τόσο «γραφικοί» απλά ίσως βλέπαμε κάτι το οποίο δεν έχει δει ακόμα και σήμερα μέρος του Ελληνικού πληθυσμού. Ίσως γιατί απλά δεν θέλει, δεν μπορεί ή τερμάτισε την ηλιθιότητα. Οι περισσότεροι από εμάς τους γραφικούς δεν βρίσκονται πλέον στην επικράτεια.

Όπως καθόμουν μερικές φορές μόνος στην πλατεία κοιτώντας τη βουλή αναρωτιόμουν γιατί εκατομμύρια μέλη της ομογένειας δεν βλέπουν αυτό που έβλεπα ο ίδιος. Θεωρούσα ότι αν δεχθώ ότι οι κάτοικοι της χώρας είναι ψεκασμένοι τουλάχιστον οι Έλληνες του εξωτερικού θα έπρεπε να βλέπουν την επερχόμενη καταστροφή. Εφόσον την έβλεπαν απορούσα γιατί δεν κάνουν κάτι. Οι Έλληνες του εξωτερικού βρίσκονται συχνά σε ισχυρές θέσεις πράγμα που επαλήθευσα ζώντας πλέον 4 χρόνια στην Γερμανία (30 Νοεμβρίου έχω «επέτειο»). Θα μπορούσαν να ασκήσουν πιέσεις ή έστω να ενημερώσουν τα κοιμισμένα μοσχάρια ότι θα πεθάνουν στην πείνα και τα σύνορα για μια ακόμα φορά θα συρρικνωθούν.

Δεν αμφισβητώ ότι πιθανώς κάποια μέλη της ομογένειας έκαναν κάποιες κινήσεις αλλά ήταν εντελώς αθόρυβες και με αμφίβολο αποτέλεσμα. Τόσο αθόρυβες που δεν τις άκουσα ποτέ.

Είχα την απορία γιατί ρίχνουν μαύρη πέτρα πίσω τους όταν φεύγουν. Το θεώρησα «μαύρη πέτρα». Δεν μπορεί να χάνεται η χώρα στην οποία γεννήθηκες και πιθανώς μεγάλωσες και να μην σε νοιάζει. Ιδίως σε μια τόσο κρίσιμη στιγμή. Το 2010 υπήρχε δυνατότητα αντίδρασης. Υπήρχαν επιλογές δύσκολες αλλά υπήρχαν. Τώρα δεν έχει καμία σημασία ποιος βρίσκεται στην εξουσία ή αν θα επιστρέψουμε στη δραχμή, το ρούβλι ή τα πέσος. Η εθνική καταστροφή έχει συντελεστεί και δεν υπάρχει καμία απολύτως ελπίδα πραγματικής ανάκαμψης.

Μετά από 4 χρόνια ζώντας και εργαζόμενος στο εξωτερικό η απορία μου λύθηκε.

Η Ελλάδα πονάει και μέρος των πολιτών σου προκαλεί αηδία και αποστροφή.

Η πραγματικά ομορφότερη χώρα του κόσμου (ως φύση) κατοικείται σε μεγάλο μέρος από ανθρώπους με κάποιο νόσημα εγκεφαλικής καθυστέρησης. Ένα οξύμωρο σχήμα. Μια χώρα στην οποία θα μπορούσαν οι πάντες να τρώνε με χρυσά κουτάλια απειλείται με εξαφάνιση. Μια χώρα με 300 μέρες ήλιο και τα νοστιμότερα και υγιεινότερα προϊόντα του κόσμου πεινάει. Αυτό πονάει. Όσο περνούν τα χρόνια ο πόνος επιδεινώνεται.

Μετά από χρόνια στο εξωτερικό και έχοντας συνηθίσει κάποια έστω σοβαρότητα (πείτε την και σοβαροφάνεια αν θέλετε) η Ελληνική πολιτική σκηνή προκαλεί αηδία και αποστροφή. Αποτελεί ένα διεθνές τσίρκο με το οποίο γελάει όλος ο πλανήτης ενώ μέρος των μεμελούκων κατοίκων θεωρεί ότι είναι απόγονοι του Αλεξάνδρου και όλος ο πλανήτης τους ζηλεύει και σχεδιάζει την καταστροφή τους. Οι χώρες προασπίζουν τα συμφέροντά τους. Αυτό ακριβώς συμβαίνει. Δεν θέλουν όλοι την Ελλάδα ούτε τα τρισάθλια αισθητικά ακίνητά της. Τουριστικές μονάδες πιθανώς να θέλουν αλλά τους αποτρέπει το εχθρικό επιχειρηματικό περιβάλλον. Δεν μας φταίει ο πλανήτης. Επιτέλους καθρέφτες δεν έχουμε?

Αυτό το «γωνία μαγαζί» αποτελεί μπούρδα. Οι πόλεμοι δεν γίνονται πια με σπαθιά. Στην Αμερική συζητάται πλέον αν συμφέρει να έχουν αεροπλανοφόρα. Διάβαζα ένα σχετικό άρθρο για την αντικατάστασή τους από μικρότερα πλοία με drones και πυραύλους σύγχρονης τεχνολογίας. Το να έχεις μια βάση στην Ελλάδα είναι σχετικά αδιάφορο. Υπάρχουν πλέον «φθηνοί» πύραυλοι οι οποίοι χτυπούν στόχους από τεράστιες αποστάσεις. Τα υπόλοιπα τα αναλαμβάνουν Drones και στρατός που αερομεταφέρεται. Χέστηκαν για το «γωνία μαγαζί» πια. Παλαιότερα ίσως είχε κάποια αξία η γεωγραφική θέση μας. Πλέον δεν έχει.

Όσο για τα πετρέλαια φυσικά και υπάρχουν. Το πρόβλημα είναι το μεγάλο βάθος. Ασύμφορη εντελώς η εξόρυξη. Οι ισχυρότερες δυτικές χώρες απεξαρτώνται από το πετρέλαιο. Στην Γερμανία καταργούνται το 2030 όλα τα βενζινοκίνητα αυτοκίνητα.

Η Γερμανία αποφάσισε να περικόψει δραματικά τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα που παράγονται στους δρόμους της, ανακοινώνοντας ότι όλα τα νέα αυτοκίνητα που θα εγγράφονται στην χώρα από το 2030 θα πρέπει να πληρούν την απαίτηση μηδενικών εκπομπών ρύπων. Αυτός ο νέος κανόνας αποτελεί μέρος του ευρύτερου στόχου της Γερμανίας να μειώσει έως και κατά 95 τοις εκατό τις συνολικές εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα μέχρι το 2050.

Το παράδειγμα της Γερμανίας θα ακολουθήσουν και άλλες χώρες. Οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας αντικαθιστούν καθημερινά την κατανάλωση ορυκτών καυσίμων. Γνωρίζω ότι για την Ελλάδα αυτά αποτελούν ψιλά γράμματα. Στο μέλλον το πετρέλαιο θα συνεχίσει να καταναλώνεται. Η τιμή θα παραμείνει όμως χαμηλά λόγω της ελάχιστης ζήτησης. Πιθανώς τα κοιτάσματα της Ελλάδος δεν θα εξορυχθούν ποτέ. Δεν «βγαίνει»οικονομικά η εξόρυξη με τιμή 40-50$ το βαρέλι.

Βλέποντας και την αντίδραση πολλών πολιτών με την επίσκεψη Ομπάμα (διάβασα και το «μείνε στη χώρα μας να σε κάνουμε πρωθυπουργό») ξαναδαγκώνεις για μια ακόμα φορά το διαβατήριο. Μας έπιασε το «let’s make Greece great again». Ιθαγενείς που τους μοίρασαν καθρεφτάκια. Πόσες φορές διάβασα το πόσο μεγάλος ηγέτης είναι ο Ομπάμα. Μάλλον οι πολίτες της χώρας δεν παρακολουθούν την κατάσταση της Αμερικής που βρίσκεται υπό διάλυση μετά την οκταετία Ομπάμα. Για πολέμους και εξωτερική πολιτική δεν θα ήθελα να επεκταθώ. Έχουμε βρεθεί μισό βήμα από τον 3ο παγκόσμιο πόλεμο. Βρισκόμαστε ήδη σε κλίμα ψυχρού πολέμου. Εύχομαι να αλλάξει αυτό.

Διαβάζοντας συχνά-πυκνά και τα σχόλια στα άρθρα αδικημένων φωστήρων της χώρας κλείνεις το facebook, το twitter, πετάς το κινητό στην τουαλέτα και απεγνωσμένα ψάχνεις για μια «μαύρη πέτρα».