Μια παρηγοριά τα κοινωνικά δίκτυα με κόστος

Αρχές του 2012 ενημερώνομαι από τον εργοδότη μου πως η σύμβασή μου θα γίνει από πλήρους απασχόλησης, μερικής. Ήταν ένα σοκ διότι ξαφνικά έχεις δύο θέματα να αντιμετωπίσεις, τις μισές αποδοχές και τον ελεύθερο χρόνο που προκύπτει, που δεν ξέρεις πως να τον διαχειριστείς γιατί έχεις μάθει σε πιεστικούς ρυθμούς κι ας ακούγεται παράλογο.

Άκουγα από φίλους για το Facebook αλλά δεν είχα τη διάθεση αφενός κι αφετέρου δεν είχα χρόνο. Όταν όμως ο ελεύθερος χρόνος αυξήθηκε αποφάσισα να δω κι εγώ τι είναι αυτά τα δίκτυα να είμαι και προετοιμασμένη έχοντας δυο παιδιά μικρά τότε.

Αποφάσισα να δημιουργήσω λογαριασμό στο Twitter που ήταν και πολυδιαφημιζόμενο στα ΜΜΕ της Ελλάδας και μου φαινόταν και πιο ιντελεκτουέλ και πιο εύκολο μια και σου επέτρεπε μόνο να γράψεις κάτι ως 140 χαρακτήρες.

Αν και δεν καταλάβαινα πολλά στην αρχή, σιγά σιγά άρχισε η επικοινωνία με τους φόλλοουερς οι οποίοι ήταν πρόθυμοι να με διαφωτίσουν σχετικά με την λειτουργία του μέσου.

Είχε αρχίσει να έχει πλάκα. Και το καλύτερο κανόνισαν κάποιοι και βρεθήκαμε και προέκυψαν όμορφες σχέσεις μέσα από αυτό. Λίγες αλλά ουσιαστικές. Άνθρωποι με παράλληλους βίους που μάλλον δε θα συναντιόμασταν αλλιώς ποτέ.

Η αλήθεια είναι πως έγινε εθισμός, διότι η έξυπνη ατάκα επικρατεί στο μέσο και είναι διασκεδαστική για να είμαστε ειλικρινείς.

Μετά ανακάλυψα κι εγώ πως η γη γυρίζει. Δηλαδή την κακή όψη των μέσων που προκύπτει από την κακή χρήση που κάνουμε οι χρήστες. ‘Ανθρωποι χωρίς ζωή, μυθομανείς και ψεύτες, με προβλήματα προσωπικότητας, κάθε είδους αρρώστια εκεί μέσα να σε ενοχλεί, να σου επιτίθεται και να μιλά πίσω από την πλάτη σου για σένα. Έτσι απλά, χωρίς να σε ξέρει. Τα διάβαζα να τα γράφουν και αδυνατούσα να τα πιστέψω. Κόσμος που διέγραφε τους λογαριασμούς του κι επανερχόταν με τελείως διαφορετικά στοιχεία αλλά προδιδόταν από τη γραφή.

Σιγά την έκπληξη θα μου πείτε. Ίδιος ο διαδικτυακός κόσμος με τον κόσμο έξω. Απλά κάποιοι από μας κρίνοντας εξ΄ιδίου, μεγάλο λάθος παρεπιπτόντως, δεν φανταζόμασταν πως κάποιος μπορεί να προσποιείται άλλους. Γυναίκες υποδύονταν τους άνδρες και ανάποδα μόνο και μόνο για να ελέγχουν ανθρώπους μέσα από το εκάστοτε δίκτυο.

‘Ενα άλλο θέμα τραγικό για το ποιόν μας, η διαπίστωση πως για να αποκτήσεις ακόλουθους πρέπει να ακολουθείς τα «μεγάλα» ακάουντ και να τους κάνεις ρτ (κοινοποιήσεις) τα τουίτ τους. Εγώ πάλι έκανα στα «μεγιαούρτι» ακάουντ ρτ, ίσως για αυτό δεν έγινα φέιμους. Μάλιστα το μάθαμε κι αυτό. Γιατί έτσι παιδιά; Τι παιδικά τραύματα έχετε;

Μόλις η κρίση κορυφώθηκε έκαναν την εμφάνιση έμμισθα τρολ λέει, εκπρόσωποι των κορυφαίων μας πολιτικών κομμάτων χαχαχαχα, (συγνώμη για το γέλιο) που όλη μέρα με βάρδιες επιτελούσαν έργο, όχι μαλακίες. Ό,τι μπορεί κάνει ο καθένας για να νιώσει σημαντικός.

Μετά από 3,5 χρόνια μετανάστευσα στη Γερμανία. Εδώ δεν είναι τόσο του Twitter αλλά πολύ περισσότερο του Facebook και του Snapchat. Οπότε έκανα και λογαριασμό στο φατσοβιβλίο, το άλλο το απέφυγα διότι πόσα να αντέξω πχια, όπου πιο πολλά αντικείμενα έχουν στις φωτό προφίλ παρά φάτσες αλλά το αντιπαρερχόμαστε και αυτό.

Λόγω της ζωής μας εδώ στην εξωτική Γερμανία κάναμε και «φίλους» στο φβ που μένουν εδώ. Μπαίνεις στα προφίλ τους και αυτά που ποστάρουν δεν έχουν καμία σχέση με την ελληνική χρονογραμμή. Είναι ενημερωτικά ποστ, κοινοποιήσεις που αφορούν τη δουλειά τους, προσωπικές στιγμές σεμνά απεικονιζόμενες κλπ. Διότι όπως πληροφορήθηκα χρησιμοποιούν τα σάιτ γνωριμιών για την μοναξιά τους.

Μπορεί να αναρωτιέστε γιατί μου κάνουν εντύπωση όλα αυτά. Ίσως γιατί μεγάλωσα πολύ, ίσως γιατί τα δίκτυα αυτά τα χρησιμοποιούν και παιδιά και κινδυνεύουν πολύ περισσότερο από έναν ενήλικα λόγω έλλειψης εμπειρίας κι όχι οξυδέρκειας.

Ένα πράγμα όμως μου έκανε τρομερή εντύπωση όταν ανακάλυψα πως το φβ έχει στην Ελλάδα περί τα 4.000.000 χρήστες, σχεδόν ο μισός πληθυσμός της χώρας, ενώ το τουίτερ το ένα δέκατο αυτών δηλαδή περί τα 400.000 χρήστες. Και μη μου πείτε πως το φβ προϋπήρχε διότι το ίντερνετ ήταν χάλια στη χώρα μας όταν ξεκίνησαν αυτά τα δίκτυα να εξαπλώνονται.

Συνολικά ο αριθμός των χρηστών είναι τεράστιος, αν και πολλοί έχουν λογαριασμούς και στα δύο δίκτυα όπως εγώ, αλλά και πάλι το νούμερο είναι μεγάλο. Αυτό που κατάλαβα ως χρήστης είναι πως δεν κάνουν όλοι, όσοι τα χρησιμοποιούν, για τα κοινωνικά δίκτυα. Το έχω γράψει κι έχω δεχτεί επίθεση αλλά έχω συνηθίσει όταν κάποιος διαφωνεί με κάτι που δημοσιεύω να μου επιτίθεται.

Κάποιος ψυχολόγος που να θέλει να κάνει το μάστερ του; Πρώτη προσφορά ασθενούς η αφεντιά μου.

Μοιραστείτε το άρθρο με τους φίλους σας!