Το γύρο του διαδικτύου κάνει τις τελευταίες ώρες η απόφαση του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων του 5ου Δημοτικού Σχολείου Ωραιοκάστρου Θεσσαλονίκης σχετικά με το σχέδιο ένταξης των παιδιών προσφύγων στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα που δρομολογείται από το υπουργείο Παιδείας.

Το έγγραφο που πυροδότησε τον ποταμό σχολίων και δημοσιευμάτων ήταν το παρακάτω

5o_apofasi

Για μια ακόμα φορά λειτούργησαν αγρίως τα αριστερά ανακλαστικά, αυτά ακριβώς τα οποία μας οδήγησαν στο πρώτη και δεύτερη φορά αριστερά.

Αυτά τα αριστερά ανακλαστικά είναι περίεργα στην χώρα μας. Όταν πριν λίγες μέρες ένας τύπος με 100 γραφεία σε όλη την Ελλάδα (και 7 στο εξωτερικό) εξευτέλιζε ΑΜΕΑ δεν είδα τα ίδια ανακλαστικά. Προσπαθώ να καταλάβω αυτό το φαινόμενο των «επιλεκτικών» ανακλαστικών. Πολύ περίεργο.

Παρακολουθούμε ανθρώπους να ωρύονται για την απόφαση του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων του 5ου Δημοτικού Σχολείου Ωραιοκάστρου Θεσσαλονίκης. Οι κλασικοί χαρακτηρισμοί «φασίστες» (μάθετε επιτέλους και καμιά άλλη λέξη εκτός από αυτή την καραμέλα). Ακόμα χειρότεροι του τύπου «ανθρωπόμορφα κτήνη» κυκλοφορούν ευρέως στα κοινωνικά δίκτυα.

Αλήθεια πόσοι από αυτούς τους «ουμανιστές» έχουν παιδιά στην ηλικία του Δημοτικού? Αν το ψάξετε σχεδόν κανείς.

Οι γονείς παιδιών σε αυτή την ηλικία είναι ιδιαίτερα ευαίσθητοι. Το σχολείο είναι μια σχετικά νέα εμπειρία και προφανώς αγωνίζονται ώστε τα παιδιά τους να είναι υγιή και ευτυχισμένα. Προφανώς και ως χαζομπαμπάδες ή χαζομαμάδες υπερβάλλουν. Έχω παιδί στο Δημοτικό. Μια νέα εμπειρία για το παιδί και για μένα.

Το άρπα κόλλα οδηγεί σε παρατράγουδα

Προφανώς μέχρι το σημείο αυτό του άρθρου κάποιοι αναγνώστες θα έχουν ήδη προλάβει να μου βάλουν την ταμπέλα του «χρυσαυγίτη». Προφανώς θα έχουν σταματήσει να διαβάζουν το άρθρο οπότε δεν θα καταλάβουν τι προσπαθώ να πω.

Με την απόφαση των Γονέων ούτε συμφωνώ ούτε διαφωνώ. Απλά γενικότερα την ανέμενα. Ήταν λογικό να συμβεί. Ούτως ή άλλως είναι δεκάδες τα σχολεία που μέσες άκρες είπαν το ίδιο.

Η διαδικασία της κοινωνικής ενσωμάτωσης

Ισχυρές και επί δεκαετίες οργανωμένες χώρες όπως η Γερμανία έχουν μακροχρόνιες στρατηγικές για την επίτευξη του παραπάνω στόχου. Ομαλή κοινωνική ενσωμάτωση δεν σημαίνει «τοποθέτηση» παιδιών με το έτσι θέλω μέσα σε υπάρχοντα σχολεία. Αυτό θα οδηγήσει σε προβλήματα και συγκρούσεις. Είναι νομοτελειακό.

Τα παιδιά αυτά τα οποία ήρθαν πρόσφατα στη χώρα μας είναι εξαθλιωμένα. Αγαπώ όλα τα παιδιά του κόσμου το ίδιο. Ποτέ δεν ευθύνονται τα παιδιά για τον σκατόκοσμο στον οποίο τα φέραμε. Τα περισσότερα από αυτά δεν ομιλούν την Ελληνική, δεν απολαμβάνουν της ίδιας υγειονομικής περίθαλψης (της ήδη κάκιστης στη χώρα μας). Τα παιδιά αυτά έχουν υποστεί ένα τεράστιο σοκ από την βίαια μετανάστευση από εμπόλεμες περιοχές. Δεν μπορείς ως πολιτεία να τα «τοποθετήσεις» έτσι απλά μέσα σε υπάρχουσες τάξεις και σχολεία. Δεν είναι έπιπλα. Είναι ανθρώπινες ψυχές.

Η Γερμανία έχει δεκάδες κρατικές υπηρεσίες κοινωνικής ενσωμάτωσης. Μελετούν κάθε περίπτωση παιδιού ως ξεχωριστή. Πρώτα από όλα φροντίζουν τα ίδια τα παιδιά να είναι σωματικά και ψυχικά υγιή. Το πόσο στα παπάρια μας έχουμε τα παιδιά φαίνεται από το γεγονός ότι θεσμός όπως το «Jugendamt» δεν υπάρχει καν και ούτε έχει προταθεί ποτέ να συσταθεί σε οποιαδήποτε συζήτηση στην Ελληνική Βουλή της μεταπολίτευσης.

Το «Jugendamt» (αρχή της νεολαίας) είναι πανίσχυρη υπηρεσία στη Γερμανία με αρμοδιότητα μέχρι και να κατεβάσει πόρτα σε περίπτωση κακής μεταχείρισης παιδιού. Φροντίζει για την ψυχική, σωματική υγεία κάθε παιδιού. Φροντίζει οι γονείς να ζουν αρμονικά και να διαθέτουν τους πόρους για την επιβίωσή τους. Σε περίπτωση κακομεταχείρισης ή προβληματικού περιβάλλοντος για την εξέλιξη του παιδιού προβαίνουν ακόμα και στην άρση του δικαιώματος επιμέλειας του παιδιού! Στην υπηρεσία αυτή εργάζεται η διδάκτωρ ψυχολογίας .. ξαδέρφη μου.

Δεν είδα όμως κανένα αριστερό ανακλαστικό ποτέ για τη σύσταση μιας τέτοιας πανίσχυρης κρατικής αρχής.

Η ομαλή κοινωνική ενσωμάτωση απαιτεί στρατηγικές τουλάχιστον δεκαετίας, πόρους, προσωπικό, οργάνωση. Φυσικά όλα αυτά αποτελούν ψιλά γράμματα για την Ελληνική πολιτεία. Η δε κυβέρνηση «πετά» παιδικές ψυχές σε σχολεία πανικόβλητων γονιών και άλλων παιδιών, οι δε πολίτες πετούν ένα «φασίστες» και λύσαμε το πρόβλημα. Άρπα κόλλα, η μόνη μακροχρόνια πολιτική της χώρας.

Έγινε ποτέ σωστή ενημέρωση των γονέων των σχολείων σχετικά με το θέμα? Η πρώτη αντίδραση όλων των ανθρώπων σε κάποια μεταβολή είναι ο φόβος και η άρνηση. Δεν το παθαίνουν μόνο οι πολίτες του Ωραιοκάστρου αλλά οι πολίτες όλου του κόσμου. Οι άνθρωποι αντιδρούν περίεργα σε κάθε αλλαγή. Πόσο μάλλον όταν αφορά τα παιδιά τους.

Πως το αντιπαρέρχεσαι? Με μια στρατηγική ενημέρωσης και συζητήσεων σε άρρηκτη συνεργασία με ειδικούς της πολιτείας. Αυτά αποτελούν ψιλά γράμματα για την Ελληνική μνημονιακή πραγματικότητα.

Τι θα γίνει στη συνέχεια

Θα δημιουργηθούν τριβές. Είναι το μόνο σίγουρο. Σχολεία με μακροχρόνιες καταλήψεις ή άλλου τύπου προβλήματα. Συγκρούσεις γονέων και φαινόμενα βίας μεταξύ των παιδιών. Δυστυχώς οι ενήλικες επηρεάζουμε τα παιδιά και μάλιστα έντονα.

Η προχειρότητα στην οργάνωση του Ελληνικού κράτους επί δεκαετίες ήταν λογικό να οδηγήσει στην κατάρρευση.

Σε κάθε τομέα.