Κατά γενική ομολογία επικρατεί πλέον ολική κατάρρευση εσόδων. Οι Έλληνες δεν πληρώνουν σε συντριπτικό ποσοστό φόρους. Ο κύριος λόγος η αδυναμία πληρωμής. Υπάρχουν όρια στη φορολόγηση μετά από τα οποία επέρχεται κατάρρευση.

Έχει γίνει πλέον αντιληπτό ότι η ανταποδοτικότητα της φορολογίας αποτελεί τραγέλαφο. Οι φόροι δίδονται από τους πολίτες για να επιστραφούν με τη μορφή υπηρεσιών και έργων. Είναι προφανές ότι ούτε ένα ευρώ από τα χρήματα που πληρώνουμε σε φόρους δεν «επιστρέφονται» με την προαναφερόμενη μορφή. Άρα γεννάται η ερώτηση «γιατί να πληρώνω φόρους». Πολύ εύστοχη ερώτηση.

Εντελώς λογικά οι πολίτες επιμένουν να μην πάρουν απόδειξη. Γιατί να δοθούν χρήματα σε πολιτικούς απατεώνες για να τα παραδώσουν με τη σειρά τους σε τραπεζίτες? Γιατί να στερήσω τον εαυτό μου και τα παιδιά μου από τροφή και αγαθά? Για να αυτοαποκαλούμαι ευνομούμενος πολίτης?

Είναι η λεγόμενη στάση πληρωμών από τους πολίτες αυτή τη φορά. Το αναλύαμε κάποτε στα κινήματα ως μέτρο άσκησης πίεσης. Ίσως λειτουργούσε 5-6 χρόνια νωρίτερα. Φυσικά δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ.

Ως τώρα με τα μνημόνια οι κυβερνήσεις ψήφιζαν μέτρα, μείωναν μισθούς και συντάξεις, φορολογούσαν με νέους φόρους τους πολίτες ή αύξαναν τους υπάρχοντες. Ο Έλληνας πολίτης πλήρωνε όσα είχε, έκανε ρυθμίσεις και κάπως έτσι έστω και αρρωστημένα λειτουργούσε η όλη ιστορία.

Μετά ήρθε ο «κόφτης»

Ο «κόφτης» είναι χειρότερος από κάθε μνημόνιο. Ουσιαστικά είναι ένας αυτόματος μηχανισμός περικοπής μισθών, συντάξεων και όχι μόνο.

Η φιλοσοφία του είναι φονική. Υστέρηση εσόδων, χαμηλότερες δαπάνες. Ακόμα χαμηλότερη υστέρηση ακόμα χαμηλότερες δαπάνες.

Στα μαθηματικά είχα την τύχη να βγάλω το δημοτικό. Η ακολουθία αυτή οδηγεί στο μηδέν. Το θάνατο δηλαδή.

Οι βουλευτές που το ψήφισαν θα θεωρούσα έξυπνο να μετακομίσουν σε κάποια ξεχασμένη ζούγκλα της Αφρικής, αλλάζοντας φυσικά ονοματεπώνυμο και καλού κακού κάνοντας και μια εγχείρηση αλλαγής φύλου.