Έγραφα προηγουμένως το «Η δυσκολία του να λες την αλήθεια«. Το πρόβλημα δεν συναντάται μόνο σε παιδιά αλλά μάλλον είναι πιο έντονο σε ενήλικες.

Είμαι χρόνια στα κοινωνικά δίκτυα. Ουσιαστικά από την εποχή που ξεκίνησαν. Εποχές στις οποίες δεν υπήρχε Google!

Υπήρχαν πολλά «μαχητικά» account στο facebook, twitter και άλλα κοινωνικά δίκτυα. Μπορεί να μην έφεραν την επανάσταση αλλά βοήθησαν αρκετό κόσμο να ξεστραβωθεί λίγο.

Οι λογαριασμοί αυτοί σιώπησαν. Το ίδιο συνέβη και σε μαχητικά ιστολόγια. Είτε έχουν κλείσει, είτε γράφουν σπάνια, είτε το έχουν γυρίσει στα hoaxes και τους κώλους.

Είναι λογικό. Όταν γράφεις την αλήθεια δεν είσαι αρεστός. Αν ζεις από τις διαφημίσεις της σελίδας σου θέλεις επισκεψιμότητα. Έχω παρατηρήσει από τα δικά μου στατιστικά και κοινωνικά δίκτυα ότι κάθε «σκληρό» άρθρο αμείβεται με unfollow, unfriend και το κυριότερο ουδείς το κοινοποιεί. Ποιος ο λόγος να γράφεις κείμενα που δεν τα διαβάζει κανείς. Για το παρόν ιστολόγιο μην ανησυχείτε. Ο μόνος λόγος να σταματήσω να γράφω εδώ (και να επιστρέψω στο μπλιαχ-blogspot) είναι να μην έχω το 50άρι να πληρώσω στον πάροχο του διακομιστή μου (strato.de). Η σελίδα δεν έχει διαφημίσεις, δεν ζω από αυτή (μέσα μπαίνω) και υπήρξαν εποχές που διάβαζα το ιστολόγιο μόνος μου.

Η αλήθεια είναι δύσκολη υπόθεση.