Λέγαμε ότι οι Έλληνες χάνουμε την Ελλάδα και τελικά οι Γερμανοί έχασαν τη Γερμανία

Χθες ήταν μια χαλαρή και όμορφη Κυριακή. Από την ημέρα που πατήσαμε το πόδι μας στο Ντίσελντορφ το μόνο που κάνουμε είναι να δουλεύουμε και να ασχολούμαστε με προβλήματα και υπηρεσίες.

Εδώ και λίγο καιρό είπαμε να το αλλάξουμε αυτό. Έτσι κάναμε μια βολτίτσα στην περιοχή.

Είπαμε λοιπόν τουλάχιστον να γνωρίσουμε τις πόλεις που είναι 20-30 χιλιόμετρα από τη δική μας (Ντίσελντορφ). Αρχικά σκοπεύαμε να πάμε για ένα καφεδάκι στο..

Duisburg (485.465 κάτοικοι το 2015)

Με το που παρκάραμε ξεκίνησε το σοκ. Το navigation μας έλεγε ότι είμαστε 900 μέτρα από το κέντρο.

Μια εικόνα από πύργο του «ΟΤΕ» της δεκαετίας του 70 στο βάθος.

Ήμασταν στην περιοχή του σταθμού των τραίνων. Εικόνα εγκατάλειψης. Κυριακή απόγευμα. Θα έπρεπε να υπάρχει κόσμος.

Δεν δώσαμε όμως ιδιαίτερη σημασία. Λέγαμε ότι σε 900 μέτρα είναι το κέντρο και λογικά εκεί θα γίνεται πανικός.

Το σοκ δεν σταμάτησε. Κατεβήκαμε έναν μεγάλο πεζόδρομο με τεράστια καταστήματα. Όλα κλειστά! Όταν γράφω κλειστά εννοώ με σανίδια στα τζάμια! Εικόνα σημερινής Σταδίου (Αθήνα).

Στο δρόμο μερικοί κάτοικοι με μαντήλες να μιλούν όλες τις γλώσσες της μέσης ανατολής. Βρωμιά παντού, ακόμα και τα χόρτα ακούρευτα. Απίστευτη εικόνα για Γερμανία. Μια χώρα που ως παιδί δεν έβλεπα ούτε γόπα στο δρόμο.

Μια πόλη-φάντασμα. Σαν να ξέσπασε πόλεμος και να έφυγαν άρον-άρον οι κάτοικοι νύχτα. Η εικόνα δεν βελτιώθηκε προχωρώντας στο κέντρο.

Δεν έχω ξαναπάει σε καμία πόλη της Γερμανίας που η κεντρική εκκλησία της πόλης (πείτε το καθεδρικός) έχει αυτή την εικόνα! Απίστευτο.

Θεωρείται ιεροσυλία για τους Γερμανούς αυτή η εικόνα. Από ότι φαίνεται ακόμα και η εκκλησία της Γερμανίας που έχει μυθικά ποσά σε χρήματα έχει ξεγράψει αυτή την πόλη.

Μια απελπισία. Η πόλη μου έδινε την εντύπωση ότι κάποτε λειτουργούσε. Οι υποδομές, οι τεράστιοι πεζόδρομοι, τα κτίρια, τα μεγάλα εμπορικά κέντρα μαρτυρούσαν ότι κάποτε ήταν μια εύρωστη και ζωντανή πόλη. Η απορία μου είναι πότε ήταν εύρωστη και ζωντανή. Έδειχνε νεκρή για πολλά χρόνια. Ατελείωτα καταστήματα εγκαταλειμμένα. Ενοικιάζεται παντού.

Η εικόνα τόσο καταθλιπτική (να θυμίσω ότι είναι μόλις 25 χιλιόμετρα από το Ντίσελντορφ) που αποφασίσαμε να φύγουμε. Πήγαμε λοιπόν σε μια επίσης κοντινή πόλη (για το πολυπόθητο καφεδάκι) το…

Essen (573.784 κάτοικοι το 2015)

Το navigation μας οδήγησε και πάλι κοντά στο σταθμό. Η εικόνα εισόδου στο κέντρο πολύ καλύτερη αυτή τη φορά. Κλασικά μεγάλοι δρόμοι (ακόμα φροντισμένοι), ο σταθμός πολύ πιο όμορφος και ακριβώς μπροστά του ένας μεγάλος πεζόδρομος με εμπορικά καταστήματα.

Αυτή τη φορά το πρόβλημα ήταν αλλού. Εικόνα Βυρητού!

Γερμανός ούτε για δείγμα. Μαντίλες παντού και μουσάτοι. Μερικά χιλιόμετρα μόνο από το Ντίσελντορφ ένιωθα σε χώρα της μέσης ανατολής. Με δυσκολία έβρισκες λευκό άνθρωπο πόσο μάλλον Γερμανό.

Το ίδιο σκηνικό. Τεράστιοι πεζόδρομοι, μερικά αυτή τη φορά καταστήματα κλειστά με σανίδια. Η πόλη έχει και μετρό άρα κάποτε λειτουργούσε. Οι δυο πόλεις με πληθυσμό (2015) κοντά στο μισό εκατομμύριο!

Τα καταστήματα (εκτός από τις γνωστές αλυσίδες) Τούρκικα, Αράβικα και δεν έχω ιδέα τι άλλο. Πάντως Γερμανικό κατάστημα ούτε για δείγμα.

Δεν μπορούσα να το χωνέψω. Ήμασταν μερικά μόλις χιλιόμετρα μακριά από την πρωτεύουσα της Ρηνανίας-Βεστφαλίας.

Το Essen έχει μάλιστα και δική του έκθεση. Από το Essen ήταν και μια συγγενής της γιαγιάς μου. Τότε άκουγα για την πόλη αυτή ότι ήταν όμορφη και οικονομικά εύρωστη. Χθες αντίκρισα εικόνα Αφγανιστάν. Ασύλληπτο.

Σκέψεις

Η χθεσινή εκδρομή με έβαλε σε σκέψεις. Ζω πλέον πέντε χρόνια στη χώρα. Εκ γενετής έρχομαι εδώ σχεδόν κάθε χρόνο.

Ζούσα στην περιοχή του Άαχεν. Φυσικά και είχα πάει στο Düren και το Setterich πόλεις-χωριά στις οποίες πρακτικά θέλεις διαβατήριο για να επισκεφτείς. Πόλεις με 1% πληθυσμό Γερμανών και οι υπόλοιποι Τούρκοι.

Ήταν όμως πόλεις-χωριά και μάλιστα 30 χιλιόμετρα έξω από την πλησιέστερη «μεγάλη» πόλη. Υπάρχουν αρκετές τέτοιες πόλεις-χωριά και δεν μου προκάλεσαν έκπληξη.

Χθες λυπήθηκα. Είδα τις Γερμανίδες γριούλες να κοιτούν γύρω τους δείχνοντας να μην καταλαβαίνουν. Μεγάλωσαν στις πόλεις αυτές, τις είδαν να ακμάζουν και τώρα απορούν που μένουν. Έχασαν τη χώρα τους.

Κατανοώ (αν και δεν συμφωνώ) με την οργή των Γερμανών και την ξενοφοβία τους. Σε λίγο καιρό δεν θα μπορούν και να αντιδράσουν πια. Όταν πάρουν υπηκοότητα όλοι αυτοί και δικαίωμα ψήφου τελείωσε η χώρα.

Οι Γερμανοί έχασαν τη χώρα τους.

Και δεν έχει πέσει ούτε μια σφαίρα.

Μοιραστείτε το άρθρο με τους φίλους σας!