Κοιμάσαι σαν πουλάκι και το άλλο πρωί ξυπνάς σε έναν ατελείωτο εφιάλτη. Η ζωή είναι ένας τραγέλαφος, ένα κακόγουστο αστείο.

Νομίζουμε ότι είμαστε αθάνατοι. Νομίζουμε ότι αντέχουμε. Νομίζουμε ότι είμαστε θεοί, αδικημένες ιδιοφυΐες. Ξαφνικά έρχονται οργανισμοί μη ορατοί από το ανθρώπινο μάτι και σου θυμίζουν ότι αν γουστάρουν μπορεί αύριο να μην υπάρχεις.

Η αλήθεια είναι ότι από παιδί κάθε φορά που συνέτριβαν τον ψυχικό μου κόσμο γνωστοί άνθρωποι αμέσως μετά το ανοσοποιητικό μου ήταν σαν να μην υπάρχει. Κάθε φορά.

Είμαι ένας άνθρωπος σχετικά υγιής χωρίς κανένα χρόνιο νόσημα ή οργανικό πρόβλημα. Καρδιά 18χρονου είχε πει την τελευταία φορά ο καρδιολόγος μετά από 4 ώρες εξαντλητικών εξετάσεων.

Ξύπνησα το πρωί μη γνωρίζοντας αν αυτό που κουβαλάω είναι το σώμα μου. Φριχτοί πόνοι που δεν σταματούσαν με τίποτα. Φλεγμονές παντού! Μέχρι και παραισθήσεις από τους πόνους. Έχω επιβιώσει μηνιγγίτιδα στα 5 μου (1,5 μήνα στην εντατική), εσωτερική αιμορραγία εγκεφάλου και τύφλωση για 48 ώρες, απομυελίνωση στα 30 με ανικανότητα να περπατήσω (για αυτό λατρεύω το περπάτημα). Δεν είμαι ακριβώς ο βουτυρομπεμπές που τα παίζει εύκολα.

Είμαι σε θέση και γράφω στην εκλεκτή κοινότητα του ιστολογίου μετά από τρία 24ωρα με την έγκαιρη διάγνωση Ρώσου γιατρού (να είναι καλά ο άνθρωπος) και τη λήψη κοκτέιλ αντιβιοτικών.

Η ιστορία είναι γνωστή.

In der Untersuchung warnt Elisabeth Meyer vom Institut für Hygiene und Umweltmedizin der Charité, dass sich die Zahl der weltweiten Todesopfer von derzeit etwa 700.000 jährlich im Jahr 2050 auf zehn Millionen erhöhen könnte.

Για όσους δεν γνωρίζουν Γερμανικά το απόσπασμα είναι από άρθρο του Spiegel. «Αυτή τη στιγμή έχουμε περίπου 700.000 νεκρούς από ανθεκτικά βακτήρια (Superbacteria) και το 2050 οι νεκροί θα μπορούσαν να ανέλθουν στα 10.000.000 ετησίως».

Μην ανησυχείτε όμως είμαι καλά. Είμαι εξαντλημένος αλλά ζωντανός. Η αλήθεια είναι ότι τα είδα όλα και σκέφτηκα αρκετά πράγματα τις νύχτες που πέρασα καθιστός με φριχτούς πόνους.

Πάντα το κάνω αυτό. Προσπαθώ από τα δυσάρεστα να μαθαίνω και να λαμβάνω αποφάσεις. Η αλήθεια είναι ότι πήρα κάποιες πολύ σκληρές αποφάσεις. Το επόμενο διάστημα θα πέσουν κεφάλια.

Υποχρεούμαι όμως να παραμείνω ζωντανός διότι έχω και μια ψυχούλα 7 χρονών να μεγαλώσω.

Ευχαριστώ τους φίλους αναγνώστες για το ενδιαφέρον τους (και για το προηγούμενο άρθρο). Η αλήθεια είναι ότι δεν απάντησα σε κανέναν διότι απλά δεν ήμουν σε θέση.

Δυνατότερος και πάλι προχωρώ στο έργο μου. Στο επόμενο διάστημα θα παρουσιάσω το νέο Ευρωπαϊκό «Facebook» που φτιάχνω σε παράγοντες της πόλης και γενικότερα του κρατιδίου σε πολλές και διάφορες εκδηλώσεις. Χίλια ευχαριστώ και σε αυτή την πόλη που ήδη έχω λατρέψει.

Να ευχαριστήσω και τους φίλους συναδέλφους από όλο τον κόσμο που επικοινώνησαν μαζί μου θέλοντας να συμβάλουν στο project (mpoom.com) ακόμα και αφιλοκερδώς!

Παρά τους φριχτούς πόνους και την εξάντληση έγραφα κώδικα ολοκληρώνοντας τον πυρήνα του προγράμματος!

Θα συναντηθώ με καθέναν ξεχωριστά (για όσους είναι γεωγραφικά δυνατόν) για να εκφράσω τις ευχαριστίες μου και γιατί όχι να δουλέψουμε μαζί για το όραμα.