Θαυμάστε το μέγεθος της βλακείας μου. Περί ποδηλάτου

Παλαιότερα ήμουν αθλητικός τύπος. Έπαιζα σε ομάδες μπάσκετ, έπαιζα βόλεϊ και ποδόσφαιρο.

Στη συνέχεια έκανα και σέρφινγκ. Χανόμουν για ώρες στη θάλασσα με την ιστοσανίδα μου. Είμαι άνθρωπος (ήμουν) γεμάτος ενέργεια. Η ενέργεια αυτή έπρεπε κάπου να διοχετευτεί. Η λύση ήταν πάντα ο αθλητισμός.

Μικρότερος πήγαινα και κολύμβηση πράγμα που μου άρεσε πολύ. Έμαθα πολλά για τεχνικές κολύμβησης.

Από τότε που ήρθα Γερμανία η μόνη άθληση που κάνω είναι το βάδισμα και αυτό δεν θεωρείται άθληση. Ίσως για 80χρονους.

Οι επιπτώσεις της μη άθλησης τραγικές. Σε συνδυασμό με το φονικό άγχος της μετανάστευσης και το κάπνισμα μοναδική συνταγή θανάτου.

Η Γερμανία είναι μια χώρα με ποδηλατόδρομους παντού. Μια καλή ευκαιρία να συνδυάσεις την άθληση με ανέμελες βόλτες που καθαρίζουν το μυαλό σου. Η ψυχική και σωματική υγεία σου δίνουν θεωρητικά τη δυνατότητα να λειτουργείς πιο αποδοτικά. Ίσως και να ζήσεις περισσότερο.

Όχι, όμως. Έχω ξοδέψει εξαψήφιο αριθμό σε ό,τι άλλο φανταστείτε. Έχω δώσει χιλιάδες ευρώ τα τελευταία χρόνια μόνο για την αγορά φαρμάκων. Αναφέρομαι σε αυτά που δεν καλύπτουν τα ταμεία. Τον πρώτο μισό χρόνο δεν είχα καθόλου ασφάλιση οπότε τα πλήρωσα όλα από την τσέπη μου.

Έχω επισκεφτεί τόσους γιατρούς που πλέον τα παράτησα. Δεν με ενδιαφέρει το πως νιώθω. Δεν πρόκειται ούτως ή άλλως να ασχοληθεί ποτέ σοβαρά γιατρός με την περίπτωσή μου. Δεν έχουν κάτι προσωπικό με μένα. Το σύστημα υγείας σε αυτόν το βαθμό έχει καταρρεύσει στη Γερμανία. Μόνη λύση να πας σε νοσοκομείο, να πέσεις ξερός στην υποδοχή ψελίζοντας «πεθαίνω». Σε αυτή την περίπτωση θα σε κάνουν φύλλο και φτερό.

Ήθελα από την πρώτη μέρα να αγοράσω κάποιο ποδήλατο. Έστω και μεταχειρισμένο. Κάποιος μακρινός συγγενής μου χάρισε μάλιστα ένα ποδήλατο σε κακά χάλια και .. γυναικείο.

Το επισκεύασα. Έφαγα βδομάδες αλλά το έκανα σαν καινούργιο. Είχε όμως αυτό το πρόβλημα. Δεν λέω να το γυρίσω ακόμα.

Από τότε έχω φτιάξει ένα ολόκληρο σπιτικό και αυτό όχι μια φορά αλλά ουσιαστικά δυο.

Ποδήλατο δεν αγόρασα ποτέ. Το τελευταίο μου το πήραν οι γονείς μου όταν ήμουν 16. Πιστέψτε με πέρασαν πολλά χρόνια από τότε. Έκτοτε δεν αγόρασα ποτέ ποδήλατο.

Στο Amazon βρήκα ένα καινούργιο με 140€. Όχι, δεν το πήρα.

Θεωρώ ότι είναι καλύτερο να μην γυμνάζομαι. Να με καταστρέφουν οι τοξίνες του ίδιου μου του οργανισμού. Είναι καλύτερα να τα δίνω σε φάρμακα.

Δεν είμαι ο πιο ηλίθιος άνθρωπος στον κόσμο; Πείτε μου.

Update: Τελικά το παρήγγειλα.

Μοιραστείτε το άρθρο με τους φίλους σας!