Θέλω πίσω τη χώρα που..

.. κοιμόμασταν με το κλειδί κάτω από το πατάκι

.. ελάχιστοι είχαν θωρακισμένη πόρτα

.. βγαίναμε με ένα πεντοχίλιαρο και Δευτέρα είχαμε ρέστα

.. ο κόσμος χαμογελούσε και είχε χιούμορ

.. τα παιδιά έπαιζαν στους δρόμους μέχρι να τα φωνάξει η μάνα από το μπαλκόνι

.. ο περιπτεράς έδινε ρέστα καραμέλες

.. δεν σκεφτόμασταν λογαριασμούς

.. κάναμε κανονικές διακοπές

.. έστω και στοιχειωδώς αποφάσιζε η Βουλή των Ελλήνων

.. δεν υπήρχαν υποσιτισμένα παιδιά

.. δεν αυτοκτονούσε μαζικά κόσμος για οικονομικά προβλήματα

.. δεν είχαν φύγει 600.000 μετανάστες

.. αγοράζαμε λαχανικά και πετούσαμε τα μισά

.. δεν γνωρίζαμε τι είναι το ΔΝΤ και ο Γιούνκερ

.. η λέξη «δόση» παρέπεμπε σε ναρκωτικά

.. μαλώναμε ποιος θα κεράσει

.. ονειρευόμασταν το μέλλον