Η επιθετικότητα των παιδιών στις μέρες μας

Όλοι μας έχουμε γνωρίσει παιδιά που είναι επιθετικά. Φαινόμενο που στις μέρες μας έχει ενταθεί και μάλιστα σε κάποιες περιπτώσεις αγγίζει τα όρια της παραβατικότητας.

Τα παιδιά που χαρακτηρίζονται από επιθετικότητα είναι συνήθως ανυπάκουα, για αυτό παρουσιάζουν αντιδραστική συμπεριφορά προς τα μέλη της οικογένειας τους, στο σχολείο και γενικά προς τα άτομα που κατέχουν εξουσία. H επιθετική συμπεριφορά στα αγόρια είναι συχνότερη απ’ ότι στα κορίτσια. Αυτό ίσως οφείλεται στις ανδρικές ορμόνες που έχουν. Επίσης, κάποια επηρεάζονται από τα κοινωνικά πρότυπα που τους δίνουν οι γονείς τους, λάθος κατά τη γνώμη μου, πως τα αγόρια πρέπει να είναι πιο δυναμικά σε σχέση με τα κορίτσια όπου κι επιτρέπεται η επιθετικότητα (κι όχι δυναμικότητα που τη χαρακτηρίζουν).  Οι μορφές με τις οποίες “επιτείθονται” τα παιδιά είναι τα χτυπήματα, οι αγκωνιές, οι γροθιές και η λεκτική επιθετικότητα, όπως οι ύβρεις, τα πειράγματα, οι προσβολές.

Τα παιδιά και οι έφηβοι πολλές φορές καταλήγουν σε βίαιη συμπεριφορά, εξαιτίας συνθηκών που αντιμετωπίζουν στο σπίτι. Για παράδειγμα οι πολύ αυστηροί γονείς δεν αφήνουν περιθώρια ελευθερίας που χρειάζονται τα παιδιά κι αυτό οδηγεί σε καταπίεση κι αντιδραστική ως και βίαιη συμπεριφορά. Κάποιοι άλλοι που τιμωρούν συχνά το παιδιά τους ανάλογα με τη δική τους συναισθηματική κατάσταση, όταν π.χ. έχουν νεύρα ή κάποιο άλλο θέμα που τους απασχολεί, το οποίο τους οδηγεί να ξεσπούν κάποιες φορές οπότε κι αυτά με τη σειρά τους γίνονται επιθετικά. Επίσης οι υπερβολικές στερήσεις που τους επιβάλλονται, τα συνεχή «μη» και «όχι» μπορεί να οδηγήσουν σε ψυχική αναστάτωση και απογοήτευση τα παιδιά. Για αυτό λοιπόν το ενδεχόμενο της απογοήτευσης μπορεί να φέρει τη βίαιη αντίδρασή τους.

Από την άλλη υπάρχουν οι υπερβολικά παραχωρητικοί γονείς που δεν θέτουν όρια στη συμπεριφορά του παιδιού δημιουργούν επίσης ένα πρόβλημα. Κάποια δεν έχουν μέτρο στη συμπεριφορά τους διότι νομίζουν πως ό,τι κι αν κάνουν θα τύχουν καλής μεταχείρισης. κάτι που μπορεί να συμβαίνει στο σπίτι τους, όμως αυτό δε σημαίνει πως το κοινωνικό περιβάλλον ανέχεται τέτοιες συμπεριφορές.

Είχαν δίκιο οι αρχαίοι Έλληνες με το “παν μέτρον άριστον” αν και υπάρχει μεγάλη δυστοκία στην εφαρμογή του.

Φιλιά,

Μέριλιν

Μοιραστείτε το άρθρο με τους φίλους σας!