Και πάνω που πλάκωσε το καλοκαιράκι και δεν είχαμε τι να γράψουμε έγινε το brexit. Πάνω που θεωρούσαμε ότι 23 Ιουνίου τελειώνει το πανηγύρι ξεκίνησε ένα ακόμα μεγαλύτερο.

Εδώ και καιρό έγραφα υπέρ του brexit γνωρίζοντας ότι μόνο ο Σόρος έχει ξοδέψει 2 δις για την καμπάνια του bremain. Το θέμα Σόρος πλέον έχει βγει στη δημοσιότητα. Θεωρούσα σχεδόν αδύνατο να κυριαρχήσει το brexit μετά την καταστροφολογία, την επιστράτευση και του τελευταίου μαϊντανού και τον πακτωλό χρημάτων που ξοδεύτηκαν. Κι όμως το θαύμα έγινε.

Τώρα το διασκεδάζω. Είναι απίστευτο τι κάνουν οι τραπεζίτες για να μην χάσουν τους κρατούμενούς τους. Δημιούργησαν μια online ψηφοφορία-μπούρδα και κάθε 10 δέκα λεπτά παίζει το θέμα στα δελτία ειδήσεων. Από τα 2.000.000 υπογραφές, Βρετανικές είναι μόνο οι 350.000. Από αυτές έχουν «υπογράψει» (είναι πανεύκολο) από δέκα φορές ο καθένας. Να θεωρήσω λοιπόν με τις ελάχιστες γνώσεις πληροφορικής ότι μιλάμε για 30-40.000 άτομα.

Ακόμα πιο γαμάτο η επιστράτευση των λεγόμενων μετανιωμένων-καθυστερημένων Βρετανών. Επίσης παίζουν όλη μέρα στα μέσα. Άνθρωποι που για ένα 500ευρω δηλώνουν ότι είναι τόσο ηλίθιοι που δεν γνώριζαν τι ψήφιζαν και σε περίπτωση δεύτερου δημοψηφίσματος θα ψήφιζαν bremain.

Θαυμάζω το πόσο καλοστημένη είναι η συμμορία EU. Το άρθρο 50 περί εξόδου χώρας από την ΕU αναφέρει ρητά ότι αν μια χώρα αποφασίσει να εγκαταλείψει την ένωση μπορεί κατόπιν διαπραγμάτευσης να το κάνει το νωρίτερο σε δυο χρόνια. Σε περίπτωση συμφωνίας μπορούν αυτά τα δυο χρόνια να γίνουν περισσότερα χωρίς άνω όριο. Μπορεί δηλαδή ο εκάστοτε πρωθυπουργός της Βρετανίας να συμφωνήσει να «αργήσει» 5-10 χρόνια να εξέλθει και λίγο πριν την εκπνοή της προθεσμίας και αφού έχουν ξεχαστεί όλα να ακυρώσει την έξοδο προκαλώντας νέο δημοψήφισμα. Ιδιοφυές! Μελετώντας λίγο γίνεται προφανής η γελοιότητα του Μάρτιν Σουλτς (Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου) περί βιασύνης εξόδου της Βρετανίας. Γνωρίζει καλά το άρθρο 50.

Οι «αγορές» φυσικά τιμωρούν το κακό παιδί. Οι ίδιοι καθορίζουν τις τιμές των μετοχών ανάλογα τις κινήσεις και κατ’ επέκταση τους δείκτες των χρηματιστηρίων. Φυσικά επηρεάζεται και το κόστος της Στερλίνας.

Βρήκαν άλλη μια πεινασμένη-καθυστερημένη την Στέρτζον η οποία με σχετικά λίγα χρήματα την είδε πλανητάρχης και απαιτεί την ανεξαρτησία της Σκωτίας. Φήμες αναφέρουν ότι η βασίλισσα κατάπιε τη μασέλα της από τα γέλια. Αλήθεια αυτή ήταν η καλύτερη ιδέα που μπόρεσαν να κατεβάσουν τα αρρωστημένα και γέρικα κρανία των τραπεζιτών?

Προχωρά ταυτόχρονα η καμπάνια γελοιοποίησης του Nigel Farage με αρκετή ως τώρα επιτυχία. Κάνει λάθη και είναι λογικό.

Ζούμε ιστορικές στιγμές και διασκεδάζουμε αφάνταστα με τη γελοιότητα της κατάστασης (για να μην μας πιάνουν τα κλάματα που λέει και το τραγούδι).

farage-ukip-plane-_3230092k

Μάιος του 2010 όταν όλως τυχαίως το αεροπλάνο του Farage αναποδογύρισε και καρφώθηκε. Δεν είναι η πρώτη φορά που παθαίνει «ατυχηματάκια». Αυτά παθαίνεις όταν δεν είσαι καλό και φρόνιμο παιδί.