Γυναίκα χωρίς σημεία ζωής, υπάλληλος του “ΕΚΑΒ” ψάχνει για ναρκωτικά. Μια ιστορία κτηνωδίας που ήθελα να σας γράψω.

Ήταν απόγευμα της 26ης Δεκεμβρίου του 2015. Η ιστορία είναι πραγματική και εκτυλίχθηκε στο Ντίσελντορφ της Γερμανίας.

Μια μάνα 2 παιδιών με ηλικία 45+ είναι αγχωμένη και απίστευτα θλιμμένη που δεν πέρασε Χριστούγεννα με τα παιδιά της.

Εκείνη την εποχή έκανα ότι μπορούσα για να αισθανθεί όμορφα και ότι είχε και εδώ οικογένεια που την αγαπούσε. Ίσως δεν έκανα αρκετά.

Με το πέρας της ώρας η γυναίκα ένιωσε δυσφορία και λιποθύμησε στον καναπέ μου. Προσπάθησα να βρω τον σφυγμό της (έχω κάνει πρώτες βοήθειες) και την ανάσα της.

Δεν έβρισκα τίποτε από τα δυο!

Είμαι άνθρωπος που δεν πανικοβάλλεται εύκολα αλλά θεώρησα ότι τα πράγματα είναι άσχημα.

Καλώ λοιπόν το 112 (Γερμανικό ΕΚΑΒ) και τους αναφέρω που μένω και τι ακριβώς συμβαίνει. Δεν είμαι γιατρός και δεν μπορώ να καταλάβω αν κάποιος έπαθε ανακοπή ή εγκεφαλικό.

Έρχεται μετά από μερικά λεπτά ένα ασθενοφόρο με 4 άτομα. Ένας εξ αυτών κρατούσε μια συσκευή ανάνηψης αν κατάλαβα καλά.

Από τους τέσσερις η μια ήταν νεαρή γυναίκα. Δεν θα ξεχάσω τη φάτσα της.

Με ύφος γκεστάπο με ρωτάει που είναι τα φάρμακά μου. Με ρωτάει αν έχω ναρκωτικά.

Μπουκάρει ΧΩΡΙΣ την άδειά μου στο μπάνιο μου. Είχα το άγχος ότι ξεψυχάει μια αγαπημένη μου φίλη και συνεργάτης και είχα και ένα ναζιστικό μίασμα να με απασχολεί με τις μαλακίες της.

Της λέω ΔΕΝ έχω ναρκωτικά, η γυναίκα έχει άλλο πρόβλημα. Έχει ιστορικό εγκεφαλικών στην οικογένεια. Με αγνόησε και συνέχισε ΧΩΡΙΣ την άδειά μου να ψάχνει. Μάλλον αυτό σε αυτή την βάρβαρη χώρα επιτρέπεται.

Την κοίταξα με απίστευτή οργή. Απορώ πως δεν την πέταξα από τον 1ο όροφο κάτω. Ήμουν πολύ κοντά στο να το κάνω.

Ένας από τους άνδρες συνέφερε τη φίλη μου και έφυγαν. Η χαρά μου απερίγραπτη.

Μετά από μερικές μέρες έστειλαν και έναν λογαριασμό 499€ για το δρομολόγιο του ασθενοφόρου. Ευτυχώς το ανέλαβε το ΙΚΑ (Ελλάδας) διότι εκείνο τον καιρό ήταν ασφαλισμένη σε αυτό. Σε έκτακτα περιστατικά πληρώνει.

Δεν θα ξεχάσω ποτέ την ξινίλα, τον αυταρχισμό, το ύφος της βρωμοκαριόλας (ήταν δεν ήταν 25 χρονών) που με μια γυναίκα 45+ πεσμένη στον καναπέ αποφάσισε ότι όλοι οι Έλληνες είμαστε ναρκομανείς.

Ντροπή σας.

(Στο περιστατικό ήταν τρεις ενήλικες μάρτυρες και η ανήλικη κόρη μου).

Μοιραστείτε το άρθρο με τους φίλους σας!