Γιατί ακόμα εν έτει 2017 και στην εποχή του διαδικτύου πληρώνουμε τέλος κρατικής τηλεόρασης;

Ο Τζον Λόγκι Μπερντ (John Logie Baird, 14 Αυγούστου 1888 – 14 Ιουνίου 1946) ήταν Σκωτσέζος μηχανικός, ο πρώτος στην ιστορία που χρησιμοποιώντας μηχανικό σύστημα σάρωσης κατόρθωσε να αναμεταδώσει εικόνες από ένα σημείο σε άλλο, όπως κάνει η σημερινή τηλεόραση, της οποίας θεωρείται ο εφευρέτης.

Το ηλεκτρομηχανικό σύστημα που χρησιμοποίησε ο Μπερντ αποτελείτο από μια κάμερα που βρισκόταν πίσω από ένα περιστρεφόμενο δίσκο με οπές. Η εικόνα που μετέδιδε το σύστημά του ήταν αρκετά θαμπή και κάθε πλαίσιο διέθετε τριάντα οριζόντιες γραμμές ενώ ανανεωνόταν 12 φορές ανά δευτερόλεπτο.

Το 1929 το BBC υιοθέτησε το ηλεκτρομηχανικό σύστημα του Μπερντ, το οποίο επρόκειτο σταδιακά να αντικατασταθεί από το εξ ολοκλήρου ηλεκτρονικό σύστημα της Marconi Electric and Musical Industries ως το 1937, οπότε και το σύστημα του Μπερντ τίθεται πλέον εκτός παραγωγής.

Η τηλεόραση είναι λοιπόν τεχνολογία της δεκαετίας του 1920. Εποχές στις οποίες το σημερινό ίντερνετ δεν υπήρχε ούτε στις ταινίες επιστημονικής φαντασίας.

Στις περισσότερες αναπτυγμένες χώρες επιβλήθηκε πολύ γρήγορα τέλος κρατικής τηλεόρασης. Ξεκίνησε έτσι διότι αρχικά τα κανάλια ήταν όντως κρατικά. Η ιδιωτική τηλεόραση ήρθε μετά. Όταν ήρθε η ιδιωτική τηλεόραση (άργησε παραδόξως αρκετά) το τέλος παρέμεινε.

Κύρια δικαιολογία των κυβερνήσεων ήταν ότι η τηλεόραση είναι εθνικής σημασίας. Ένας πρωθυπουργός θα πρέπει να έχει ένα μέσο για να μιλά στους πολίτες του όποτε το θελήσει ή χρειαστεί. Ο πραγματικός λόγος της ύπαρξης κρατικής τηλεόρασης (και του τέλους) είναι μέχρι σήμερα ο έλεγχος για την αναμετάδοση πολιτικής «προπαγάνδας».

Όπως αντιλαμβάνεστε τα πράγματα έχουν αλλάξει. Ο κόσμος πλέον βλέπει κυρίως «τηλεόραση» μέσω διαδικτύου. Είτε μέσω Youtube και Twitch είτε με ψηφιακά πακέτα όπως το Netflix, Amazon Prime ή Apple TV.

Ένας πρωθυπουργός έχει χιλιάδες μέσα πλέον για να μιλήσει στους πολίτες του. Ο απλούστερος μέσω των ιδιωτικών καναλιών όπως έχουμε δει σε διαγγέλματα. Η κρατική τηλεόραση δεν χρειάζεται πια. Ο πλανητάρχης για παράδειγμα αρέσκεται να απευθύνεται στου πολίτες του (και όχι μόνο) μέσω Twitter.

Ακόμα και αν κάποιοι (αυτά τα πέντε άτομα που τη βλέπουν ακόμα) θέλουν την κρατική τηλεόραση ας αυτοχρηματοδοτηθεί όπως κάνουν όλα τα ιδιωτικά κανάλια. Το θέμα του τέλους είναι εντελώς παράνομο ακόμα και για λόγους ανταγωνισμού.

Τα ιδιωτικά κανάλια επιβιώνουν κυρίως από τα διαφημιστικά τους έσοδα. Τα κρατικά κανάλια έχουν επίσης διαφημιστικά έσοδα κρατώντας όμως παράλληλα το τέλος τηλεόρασης. Υπάρχει σημαντικό πλεονέκτημα έτσι έναντι του ανταγωνισμού. Αυτό είναι άδικο και φυσικά παράνομο. Αν υπήρχε στον κόσμο πραγματικά ανεξάρτητη δικαιοσύνη για το λόγο και μόνο αυτό το τέλος θα είχε καταργηθεί.

Να σημειώσω στο σημείο αυτό ότι δεν αναφέρομαι στην ΕΡΤ αποκλειστικά ή την Ελλάδα. Τα ίδια και χειρότερα ισχύουν και εδώ στη Γερμανία. Πληρώνω κόστη με τα οποία θα είχα Netflix και Spotify για πάντα δίνοντάς τα σε στρατό από κοπρόσκυλα τα οποία διόρισε η Γερμανική κυβέρνηση για να εξυπηρετήσει την κομματική της πελατεία.

Ουδείς μιλά όμως. Ποτέ δεν έγιναν μαζικές αγωγές (αναφέρομαι σε εκατομμύρια πολιτών). Στη Γερμανία κατοικούν 83.000.000 κόσμου. Μια αγωγή από το 1/83 του πληθυσμού θα προκαλούσε χάος. Φανταστείτε έγγραφο με 1.000.000 υπογραφές. Ποτέ δεν έγινε κάτι τέτοιο.

Όπως το βλέπω το θέμα θα κατοικούμε στον Άρη στο οποίον δεν θα «πιάνει» η κρατική τηλεόραση και πάλι θα πληρώνουμε το τέλος.

Η σιωπή είναι συνενοχή πράγμα που ισχύει στα περισσότερα θέματα.

Μοιραστείτε το άρθρο με τους φίλους σας!