Απογεύματα συνήθως διαβάζω τα άρθρα που ποστάρουν φίλοι στο Facebook. Δεν γνωρίζω αν έγινε τυχαία αλλά υπάρχει μια μεγάλη ποικιλία άρθρων σε Ελληνικά, Αγγλικά και Γερμανικά στο timeline μου. Κάποια από αυτά μου κεντρίζουν το ενδιαφέρον και τα διαβάζω. Δεν ξέρω αλήθεια πόσες χιλιάδες έχω διαβάσει από αυτά.

Ένα από αυτά που παραδόξως ξαναέψαξα και δεν βρήκα είχε τον τίτλο (στα Αγγλικά) «Βρείτε ένα χόμπι πριν τρελαθείτε». Το άρθρο αναφερόταν στην ανάγκη διαφυγής. Στην δυνατότητα απόδρασης από την καθημερινότητα έστω και για λίγο. Να υπάρχει κάτι με το οποίο να μπορείς να ασχοληθείς και να σου προκαλεί ικανοποίηση. Κάποιο είδος χαράς. Πόσο σπάνια αισθανόμαστε πια χαρά.

Σίγουρα αρκετοί νιώθουμε το αίσθημα του εγκλωβισμού. Για πολλούς και διάφορους λόγους. Πασχίζουμε να δημιουργήσουμε το τέλειο σπίτι, να βρούμε ή να κάνουμε μια καλή δουλειά, να πλαισιώσουμε τη ζωή μας με ανθρώπους. Μερικές φορές αυτά ακριβώς που δημιουργήσαμε ίσως και αστάθμητοι παράγοντες μας δίνουν την αίσθηση του εγκλωβισμού.

Θεωρεί λοιπόν καλό ο ψυχίατρος που έγραφε το άρθρο να υπάρχει μια διέξοδος. Πιθανώς αν δεν είναι κάποιο χόμπι τότε θα είναι το αλκοόλ, ναρκωτικά, τζόγος ή δεν γνωρίζω τι άλλο. Σίγουρα όχι η καλύτερη επιλογή.

Αυτά που προκαλούν χαρά και ικανοποίηση καθημερινά λιγοστεύουν. Η ανθρωπότητα γίνεται καθημερινά πιο απάνθρωπη. Οι συνθήκες εργασίας, ζωής, οικονομικά, ανθρώπινες σχέσεις. Μέχρι και η ποιότητα των αντικειμένων γύρω μας συνεχώς φθίνει στο βωμό του κέρδους και της επιβίωσης. Κινεζοποίηση των πάντων.

Δεν είναι επίσης τυχαίο ότι υπάρχει το Σαββατοκύριακο. Μετά από πενθήμερη εργασία ένα διήμερο αποσύνδεσης από τον βιοπορισμό ωφελεί σημαντικά. Δυστυχώς η πενθήμερη εργασία αποτελεί για αρκετούς πλέον όνειρο θερινής νυκτός.

Είναι απαραίτητη έστω μια Κυριακή. Μια μέρα στην οποία μπορείς να απαγκιστρωθείς από τις έννοιες της καθημερινότητας και να ασχοληθείς με κάτι το οποίο αγαπάς. Τα τελευταία χρόνια πέφτει σιγά-σιγά και το (θρησκευτικό) κάστρο της Κυριακής. Οι άνθρωποι οι οποίοι πεθαίνουν σχετικά νέοι από εγκεφαλικά ή καρδιοπάθειες έχουν συχνά ένα κοινό γνώρισμα. Δεν μπορούν να αποσυνδέσουν την εργασία από την χαλάρωση. Δεν μπορούν να πουν στον εαυτό του «τώρα χαλαρώνω και στα τέτοια μου όλα». Ούτε για ένα απόγευμα!

Είναι σημαντικό να ασχολείσαι με κάτι το οποίο σε ευχαριστεί. Να βρίσκεις χρόνο για τον εαυτό σου. Για να φροντίσεις τους πάντες και τα πάντα πρέπει πρώτα να είσαι υγιής. Σωματικά και ψυχολογικά. Αλήθεια πόσοι από εμάς είναι.

Αλήθεια πως μπορείς χωρίς χρήματα να κάνεις ένα χόμπι και να μπορείς να το απολαμβάνεις σχεδόν από παντού?

Κάντε ένα ιστολόγιο.