Αυτοϊκανοποίηση, πρωϊνές επάρσεις, νυχτερινές ονειρώξεις

Παρακολουθώ το τελευταίο διάστημα ένα μοναδικό Ελληνικό φαινόμενο.

Το φαινόμενο της αυτοϊκανοποίησης με κείμενα (ο μόνος που την καταβρίσκει είναι ο συγγραφέας του).

Το φαινόμενο μπορεί να περιγραφεί (συνοπτικά) ως εξής:

  1. Κάποιος αποφασίζει να γράψει ένα κείμενο
  2. Το γράφει όσο μακροσκελέστερο μπορεί
  3. Όσο πιο σύνθετο μπορεί
  4. Χρησιμοποιεί όσο πιο δυσνόητες και σπάνιες λέξεις μπορεί
  5. Μετά τη συγγραφή του αριστουργήματος τεντώνεται με αυταρέσκεια… «πω πω τι έγραψα ο π@ύστης»…

Φτάνει σε εκστατική κατάσταση… κάτι του λείπει. Είναι μόνο 8 σελίδες. Χμ.. ας προσθέσω μερικές παραγράφους ακόμα.. Ας αντικαταστήσω κάποιες λέξεις με αρχαιοελληνικές… κάτι σαν το κάρυ σε μπριζόλα σχάρας..

Τώρα μάλιστα!!! Οπτικός οργασμός.

Το δημοσιεύει.

Ο δύστυχος τυχαίος αναγνώστης διαβάζει τις πρώτες 2-3 σειρές.. αερίζεται με κρότο.. πω πω αυτό το κοκορέτσι μου έφερε καούρες..

Μοιραστείτε το άρθρο με τους φίλους σας!