Οι άνθρωποι έχουμε την τάση ιδίως όταν βρισκόμαστε υπό πίεση να βλέπουμε τα πράγματα με μεγεθυντικό φακό. Ούτως ή άλλως το τι εισπράττουμε εξαρτάται από την αντιληπτική μας ικανότητα, την ικανότητα επεξεργασίας και κατηγοριοποίησης των πληροφοριών.

Παρατηρώ τη Γερμανία την τελευταία τετραετία. Παρακολουθούσα την Ελλάδα όλη μου τη ζωή. Βλέπω τους ανθρώπους να χάνουν τη μπάλα.

Χθες είχα δυο τηλεφωνικές συνομιλίες όπου άκουσα πράγματα τα οποία στην Ελλάδα θα είχαν λυθεί με άλλο τρόπο. Άκουσα μια τόσο προσβλητική κυρία (που δεν ήταν) που θεωρώ ότι στην Ελλάδα δεν θα μπορούσε να είναι τόσο προσβλητική. Ίσως γιατί σε περίπτωση τόσο χυδαίων συμπεριφορών στην πατρίδα μας επιτόπου μπαίνεις στο αυτοκίνητο και κάνεις μια προσωπική επίσκεψη. Δεν είναι πρωτόγνωρο π.χ να έχει εισβάλει εξαγριωμένος πολίτης στην εφορία και να κοπανάει από το θυρωρό μέχρι το διευθυντή.

Είμαι άνθρωπος φιλήσυχος. Αποφεύγω τα καθάρματα και τους ηλίθιους σαν τη χολέρα. Μου προκαλούν σοβαρή βλάβη στην υγεία και μόνο να τους ακούω. Δυστυχώς για χάρη της συνεργάτιδός μου δεν μπόρεσα να το αποφύγω. Επίσης δεν αποτελώ «ρίψασπι» τον τύπο δηλαδή που θα σου τη χαρίσει. Δευτέρα προχωράω σε νομικές ενέργειες. Η βλάβη που προκλήθηκε στην κυρία (ηθική και υλική) κοστολογείται πρόχειρα στα 20.000€. Θα φάω τον κόσμο και κάποιος θα τα πληρώσει. Ακόμα και αν γίνω μαϊντανός των Γερμανικών μέσων ενημέρωσης. Υπάρχει και το κέντρο προστασίας καταναλωτή. Έτσι με ενημέρωσαν. Για να δούμε αν έχει μείνει ίχνος δικαιοσύνης και στην Γερμανία. Μια πολύμηνη ηθική βλάβη θα πρέπει να πληρωθεί. Και θα πληρωθεί αυτή τη φορά.

Δεν γράφω όμως το άρθρο για αυτό. Παρατηρήστε τον κόσμο πως οδηγά στο δρόμο. Επιθετικά. Ακόμα και αν πηγαίνει απλά σε σούπερ μάρκετ για να αγοράσει αγγούρια. Ο θάνατός σου η ζωή μου. Σπάνια πια θα σε αφήσει κάποιος να ξεπαρκάρεις, κάποιος να σου παραχωρήσει την προτεραιότητα για να σε βοηθήσει. Που είναι εκείνοι οι παλαιοί καλοί τρόποι (έστω και προσποιητοί) που μάθαιναν στα παιδάκια στο Γερμανικό σχολείο.

Οι Γερμανοί πάντα το είχαν να σου την πουν. Θέλουν να βάλουν όλο τον πλανήτη σε τάξη. Κατάλοιπα παλαιών εποχών. Το πράγμα όμως επιδεινώνεται. Στημένοι στο παράθυρο ή στο δρόμο ψάχνουν κάτι για να σου την πουν. Έχω πληρώσει κλήση παρότι είχα πληρωμένη τη στάθμευση. Πριν δυο βδομάδες σάπισαν στο ξύλο και πάλι υπάλληλο της «υπηρεσίας τάξεως» (κατάλοιπο και αυτό της ναζιστικής Γερμανίας) διότι έδρασε λάθος. Ήταν το δεύτερο περιστατικό στην περιοχή του Άαχεν μέσα σε μια εβδομάδα. Στην Ελλάδα ίσως κάποιο τέτοιο περιστατικό να φαντάζει μέσα στα λογικά πλαίσια. Εδώ θεωρείται λόγω νοοτροπίας ανήκουστο.

Στο τηλέφωνο οι άνθρωποι που συνομιλώ δείχνουν να μην επικοινωνεί ο εγκέφαλος με τα αυτιά τους. Ακούν μεν τι τους λες, δεν αντιλαμβάνονται όμως το ζητούμενο, το νόημα. Οι υπηρεσίες τα έχουν κάνει μαντάρα. Προφανώς λόγω νέων σπιτιών και σύστασης εταιρείας είχα υπερβολικά μεγάλη τριβή με υπηρεσίες και όχι μόνο. Ο άνθρωπος που μένει στο ίδιο σπίτι για χρόνια και είναι απλά υπάλληλος δεν θα τα αντιμετωπίσει. Τουλάχιστον όχι σε τέτοια έκταση.

Δείτε ουρές στα ταμεία των σούπερ μάρκετ. Ήμουν χθες. Άνθρωποι συχνά και μεγάλης ηλικίας (βλ συνταξιούχοι) να χώνονται. Δυστυχισμένες κοπέλες στα ταμεία με μια έκφραση ματιών «θέλω να πεθάνω». Λες και αν καθυστερήσουν δέκα λεπτά θα τελειώσει η ζωή τους. Συχνά τα βάζουν με τις κοπέλες που δουλεύουν με 450€ ανασφάλιστες. Ναι στη Γερμανία του 2016 μπορείς να προσλάβεις άτομο με 450€ και να μην καλυφθεί ασφαλιστικά. Το έχω τσεκάρει με το δικηγόρο και το λογιστή μου. Δεν πίστευα στα αυτιά μου.

Μου προκαλεί εντύπωση ότι στην παρούσα φάση η ανθρωπότητα στρέφεται ενάντια στον ίδιο της τον εαυτό. Οι άνθρωποι μισούν τους συνανθρώπους τους. Όσο μεγαλύτερη η πίεση τόσο μεγαλύτερο το μίσος. Το λογικό θα ήταν να συμπαρασταθούν ο ένας στον άλλο. Να στηρίξουν τον συνάνθρωπό τους. Να κάνουν την ήδη εφιαλτική ζωή του καλύτερη.

Το βλέπετε και στα κοινωνικά δίκτυα. Άνθρωποι που δεν διάβασαν και δεν κατανόησαν ένα άρθρο επιτίθενται. Ίσως δεν γνωρίζουν οι ίδιοι για ποιο λόγο. Κάνουν άστοχες παρατηρήσεις μόνο και μόνο για να βγάλουν ποταμούς μίσους από μέσα τους. Είναι φοβερό φαινόμενο.

Σκέφτομαι όλα τα παραπάνω όχι για μένα. Στα 42 σου με πολύ έντονη ζωή δεν σου λείπει κάτι. Πραγματικά με προβληματίζει το μέλλον της κόρης μου. Είμαι άνθρωπος επίμονος, έχω τις επαφές μου, μπορώ να αμυνθώ και αν χάσω ούτε με ενδιαφέρει. Όπως συχνά λέει ο κουμπάρος μου «το νεκρό και αν τον πατήσεις δεν θα κλάσει». Πολύ σοφό. Η μικρή μου όμως είναι ένας άγγελος. Πως διάολο θα σταθεί σε ένα πλανήτη καθαρμάτων. Πως διάολο.

Κάτι έχουμε κάνει εντελώς λάθος στον ασύδοτο καπιταλισμό που ζούμε. Τη λεγόμενη «ελεύθερη οικονομία». Τύφλα να έχει η ελεγχόμενη.

Έτσι είναι ή έτσι το βλέπω.