Η σκέψη αυτή δεν είναι καινούργια. Τριγυρνά στο μυαλό από τη μέρα που μετανάστευσα. Η αλήθεια είναι ότι είχα αηδιάσει από την κατάσταση στην Ελλάδα. Την σαπίλα, τη μιζέρια, την ανέχεια, τον ανθρώπινο πόνο, την υποκρισία, τον ξερολισμό, τον ωχαδερφισμό, την ανοησία.

Είχα μάλιστα δημιουργήσει και έναν δεύτερο λογαριασμό twitter στα Γερμανικά. Τότε ήταν στο φόρτε του το εν λόγω κοινωνικό δίκτυο. Δεν βρήκα ποτέ το χρόνο να το χρησιμοποιήσω πραγματικά.

Γράφω εξίσου καλά Αγγλικά και Γερμανικά. Είναι θέμα απόφασης. Τεχνικά είναι πολύ εύκολο να γυρίσω όλο το ιστολόγιο στα Αγγλικά. Όπως και τα κοινωνικά μου δίκτυα. Αλήθεια το σκέφτομαι. Στην καθημερινότητά μου χρησιμοποιώ αποκλειστικά Γερμανικά και Αγγλικά.

Ο σκοπός ύπαρξης ενός προσωπικού ιστολογίου είναι να μοιράζεσαι τις σκέψεις σου. Η ερώτηση είναι με ποιόν. Να μοιραστείς τι και με ποιόν.

Η Ελληνική πραγματικότητα εκτός από ασφυκτική μπόχα δεν έχει πλέον τίποτα να επιδείξει. Τα ίδια γελοία πρόσωπα, σωτήρες που τους ακολουθούν γίδια, μια κατάντια.

Στο επόμενο διάστημα θα δούμε πιθανώς τον Κούλη πρωθυπουργό. Αλήθεια να ασχοληθώ με τον Κούλη? Πάτε καλά? Έγραψα ένα αστείο ποστ και μου την έπεσαν μια ντουζίνα νεοδημοκράτες. Καμία σωτηρία.

Όχι οι Αμερικάνοι, Άγγλοι, Γερμανοί δεν είναι επίσης σοβαροί. Είναι όμως σοβαρότεροι. Το 70% του τιέλ μου στο facebook αποτελείται ήδη από άρθρα στα Αγγλικά και Γερμανικά. Υπάρχει μια στοιχειώδης σοβαρότητα. Τόσο στα άρθρα όσο και στα σχόλια. Την κατάσταση του «Ελληνικού» Facebook και Twitter την ζείτε καθημερινά οπότε δεν χρειάζεται να την περιγράψω. Όχι δεν πρόκειται περί έμμισθων τρολ. Δεν δίνει κανείς χρήματα για να τρολάρουν κάποιον αν δεν είναι «σημαντικός». Εγώ λοιπόν δεν είμαι. Πρόκειται απλά για πανηλίθιους. Γνωρίζω πολύ καλά πως δουλεύει ο μηχανισμός αυτός.

Ο πλανήτης δεν ασχολείται μόνο με μνημόνια και γελοίους τύπους. Ασχολείται με εκατοντάδες θέματα. Θέματα τα οποία σπάνια φτάνουν στην Ελληνική επικαιρότητα. Έτσι μας δημιουργείται η εντύπωση ότι όλοι ασχολούνται με εμάς και είμαστε το κέντρο του σύμπαντος. Αυτό όμως δεν αληθεύει. Καρφί δεν τους καίγεται για την Ελλάδα.

Η ζωή όπως μου λέει συχνά μια φίλη «δεν έχει πρόβα».

Η ερώτηση είναι σε ποια σκηνή θέλεις να παίξεις.

Το άρθρο το έγραψα ακούγοντας το παρακάτω